نمایش های در حال اجرا

ذاتاً آدم طنازی هستم!

به انگیزه ی پخش "توطئه ی خانوادگی" هیچکاک

آخرین فیلم از کارگردان افسانه ای

به انگیزه ی پخش سینمایی "ژرمینال" بر اساس رمان امیل زولا؛

طغیان طیفه ی کارگر!

در انتظار بهشت 
Cenneti beklerken

نويسنده و کارگردان: درويش زاعيم. موسيقي: راحمان آلتين، درويش زاعيم. مدير فيلمبرداري: مسطفا کوشچو. تدوين: ‏اولاش جيهان شيمشک. طراح صحنه: اليف تاشچي اوغلو، سردار يلماز. بازيگران: سرحات توتوملور[افلاطون]، مليسا ‏سؤزن[ليلا]، مسوت آک اوستا، نيهات ايلري، محمت علي نوراوغلو، رضا سؤنمز، نعمان آجار، بولنت اينال، آلتان ‏ارککلي، آحمت ممتاز تايلان، مصطفا اوزون يلماز. دقيقه. محصول 2006 مجارستان، ترکيه. نام ديگر: ‏Waiting for ‎Heaven ‎‏. برنده جايزه بهترين طراحي صحنه و بهترين موسيقي از جشنواره آنکارا، نامزد لاله طلايي بهترين فيلم از ‏جشنواره استانبول. ‏
قرن هفدهم، امپراطوري عثماني. افلاطون مينياتوريست مشهور که همسر و سپس تنها پسرش را از دست داده، پرتره ‏آنها را با روش نقاش هاي غربي به رسم يادگار ترسيم مي کند. کاري که از نظر دولت و معممين خلاف شرع و قانون و ‏برابر با کفر است و مي تواند مجازات مرگ را به دنبال داشته باشد. اندک زماني بعد، مامورين حکومتي به سراغ ‏افلاطون و شاگرش رفته و آنها را نزد وزير مي برند. وزير از او مي خواهد تا ماموريتي خاص را قبول کند.ماموريتي ‏که هم به خاطر مهارت او در نقاشي به سبک اروپايي است و هم براي گريز از مجازات آن...‏
افلاطون بايد به همراه ماموران حکومتي به آن سوي فلات اناتولي رفته و پرتره ياغي مشهوري را پيش از اعدام ترسيم ‏کند. چون فرستادن سر بريده محکوم امکان پذير نيست و به احتمال بسيار زياد در طول راه دچار عفونت و فساد خواهد ‏شد. افلاطون ابتدا امتناع مي کند، اما وقتي شاگردش توسط وزير گروگان گرفته مي شود، ناچار مي پذيرد. افلاطون و ‏همراه هانش در ميانه راه به کاروان سرايي که مورد هجوم راهزنان قرار گرفته برمي خورند.تنها بازمانده حمله ‏راهزنان دختري به نام ليلا- است که با آنها همراه مي شود. در منزلگاه بعدي افلاطون يک بار ديگر زندگي ليلا را ‏نجات داده و به زودي علاقه اي ميان شان شکل مي گيرد. زماني که افلاطون و همراهان به مقصد موعود مي رسند، با ‏محکوم جواني روبرو مي شوند که خود را بيگناه دانسته و اعلام مي کند که شاهزاده دانيال واقعي کسي ديگر است. ‏تلاش هاي افلاطون و استدلال هاي وي در مامورين اثر نمي کند و محکوم کشته مي شود. با سر رسيدن سپاه ياغيان به ‏فرماندهي شاهزاده دانيال واقعي، معلوم مي شود که محکوم نگون بخت پسر وي بوده است. افلاطون و ليلا به شرط ‏افزودن تصويري تازه در بخشي از يک تابلو که شاهزاده دانيال و پسرش را نشان مي دهد، آزاد مي شوند. به نظر مي ‏رسد که شاهزاده دانيال که خود را نظر کرده مهدي مي داند، با کمک سپاه فدائيان خوديش بر امپراطور عثماني پيروز ‏شده و تاج و تخت غصبي خود را تصاحب خواهد کرد. اما...‏

‏چرا بايد ديد؟
درويش زاعيم(آقا اوغلو) متولد 1964 فاماگوستا، شمال قبرس است. در 1988 از دانشکده علوم اقتصادي و اداري ‏دانشگاه بوغاز ايچي فارغ التحصيل شد و سپس از دانشگاه وارويک فوق ليسانس[1994] گرفت. در 1991 فيلم کوتاه و ‏تجربي دوربين را آويزان کن را ساخت و سپس دوره اي در انستيتوي فيلم هاليوود شعبه لندن گذراند. در 1993 ‏مجموعه آهاي امروز تعطيله را براي راديو استانبول ساخت. در 1995 نويسندگي متن برنامه بزن بريم تعطيلات را در ‏راديو تلويزويون دولتي ترکيه[‏TRT‏]بر عهده گرفت. نقد فيلم نوشت و شهرت خوبي در اين زمينه کسب کرد. در 1995 ‏اولين رمانش- آرٍس در سرزمين عجايب- جايزه مهم ادبي يونس نادي را گرفت. و سرانجام در 1996 با نوشتن فيلمنامه ‏معلق زدن در تابوت و کارگرداني آن به عنوان اولين فيلم بلندش، نفس تازه اي در کالبد سينماي ترکيه دميد. معلق زدن ‏در تابوت چهار جايزه معتبر از جشنواره هاي مون پليه، سن فرانسيسکو، تورينو و سالونيکي گرفت و پرتقال طلايي ‏بهترين فيلم جشنواره آنتاليا را نيز دريافت کرد. چهار سال بعد، دومين فيلمش فيل ها و چمن[يک تريلر سياسي] ‏تصويري تکان دهنده از ترکيه معاصر از وراي رابطه مثلث گونه سياست، مافيا و تجارت مواد مخدر به نمايش گذاشت. ‏اين بار جايزه بهترين کارگرداني جشنواره آنتاليا نصيب اش شد و جايزه فيپرشي جشنواره استانبول را به خاطر شهامت ‏اش در نزديک شدن به عمق مسائل سياسي و اجتماعي و قدرتش در کارگرداني نيز ربود. ‏
زاعيم که در مدتي کوتاه تبديل به يکي از اميدبخش ترين کارگردان هاي سينماي ترکيه شده بود، سومين و شخصي ترين ‏اثرش گِل را در سال 2003 ساخت که جايزه يونسکو را جشنواره ونيز را براي وي به ارمغان آورد. در انتظار بهشت ‏چهارمين و آخرين فيلم زاعيم است که تاکنون تهيه کننده و نويسنده تمامي فيلم هاي خود نيز بوده و از اين رهگذر آزادي ‏و کنترلي کامل بر آثارش اعمال نموده است. ‏
در انتظار بهشت فيلمي متفاوت از تمامي اثار پيشين زاعيم است. نه فقط از جهت ژانري، بلکه از نظر نوعروايت و ‏پرداخت و تدوين آن که نشان از ارادت و شناخت عميق وي از هنر مينياتور و موسيقي شرقي[مخصوصاً ايراني] و از ‏همه مهم تر فرهنگ شيعه و اعتقادشان به ظهور منجي بزرگي به نام مهدي دارد، که قرن ها دستمايه کار دکانداران دين ‏و شيفتگان قدرت بوده است. ‏
زاعيم همچون بسياري از پيشينيان خود داستان دگرگوني نقاش در طول سفر را روايت مي کند، يک فيلم تاريخي/جاده ‏اي که از عرفان شرقي و اسلامي بهره گرفته است. اما هدف زاعيم محدود به اينها نيست. او تضادهاي ميان دو اسلوب ‏نقاشي شرقي[مينياتور فاقد پرسپکتيو] و نقاشي فرنگي[برخوردار از آناتومي و پرسپکتيو دقيق] و روحيه حاکم بر اين ‏دو گونه هنري را نيز بررسي مي کند. البته با استفاده از وايپ ها وقطعات انيميشني که به شيوه مينياتور ترسيم شده و ‏براي چسباندن نماها يا سکانس ها به کار گرفته مي شوند، دلبستگي خود را به هنر منطقه زادگاه خود نشان مي دهد. اما ‏دست آخر موجبات تلاقي دو گونه را فراهم کرده و برخورد تاريخي شان را نيز به نمايش مي گذارد. ترکيب واقع گرايي ‏نقاشي فرنگي با چهره مهدي که از داخل يکي از مينياتورهاي افلاطون بريده و توسط ليلا به تابلوي شاهزاده دانيل ‏چسبانده مي شود، در نهايت برخورد دو دنياست. که دومي بر خلاف اولي، به گريز از واقعيت تمايل دارد و نقد دنيا را ‏به نسيه آخرت مي فروشد. ‏
در انتظار بهشت فيلمي عميق با طراحي صحنه و دکور بسيار واقعگرايانه است که کارگردانش کوشيده تا سبک روايتي ‏خاصي نيز براي آن ابداع کند. کاري که مرحوم حاتمي در شخصي ترين اثر خود خواستگار براي رسيدن به آن کوشيده ‏بود. 

 ژانر: درام

منبع:مجله ی روزانه ی مبین

(هومن)

"پیامک از دیار باقی"

ادامه ی عکس ها در ادامه ی مطلب...............

(هومن)

همکاری مجدد دی کاپریو و اسکات

سالروز مرگ پوپک گلدره

طنین لحن آمرانه اش هنوز نوازشگر قلب های پاکمان است...

او که با "دنیای شیرین دریا" متولد شد و با "نرگس" از بین ما رفت...

چقدر جایش بین ما خالیست.(خدایش بیامرزاد).

سالروز مرگ پوپک گلدره "27/1/1385".

(پیام و هومن)

کتاب "منشی صحنه" از سوی انتشارات دانشکده ی صدا و سیما منتشر و به بازار کتاب عرضه شد.

حمید سمندریان: اجرای "مکبث" به شرایط گوناگونی وابسته است

حمید سمندریان اجرای نمایش "مکبث" را در سال 87 منوط به فراهم شدن شرایط دانست.

این کارگردان تئاتر که از سال گذشته اعلام کرده بود اجرای "مکبث" را در دستور کار خویش دارد به ایسنا گفت:اجرای یک نمایش به فراهم شدن شرایط گوناگونی وابسطه است و در این میان طی کردن مراحل اداری بسیار تعیین کننده است؛ چرا که

گاه این مراحل با سرعت بیشتر و گاه با سرعت کمتری سپری می شود.

او ادامه داد: در حال حاضر سرگرم ترجمه کردن نمایشنامه هستم که البته هنوز مشخص نیست این کار چه زمانی به پایان می رسد، اما در هر حال ترجمه دقیق یک متن نیازمند صرف زمانی در حدود 3 تا 4 ماه است بنابراین در حال حاضر نمی دانم شرایط اجرای این نمایش در سال جاری فراهم می شود یا نه.

حمید سمندریان سال گذشته پس از 9 سال دوری از صحنه تئاتر با اجرای دوباره ی نمایش "ملاقات بانوی سالخورده" بار دیگر به صحنه ی تئاتر بازگشت.

او هم زمان با اجرای این نمایش اعلام کرد: قصد دارد نمایش "مکبث" نوشته ی ویلیام شکسپیر را به عنوان کار بعدی اش اجرا کند.

سمندریان گفته بود: اجرای اثری از شکسپیر نیازمن جسارت فراوانی است که امیدوار است این جسارت را پیدا کند تا متن ارزشمند "مکبث" را به صحنه ببرد.

منبع:بانی فیلم

(هومن)

عکس هایی از سریال مرد هزار چهره

باقی عکس ها را در ادامه ی مطلب ببینید....................

(هومن)

نقد و بررسی مرد هزار چهره و دانلود 13 قسمت آن

اولین فیلم محمد بانکی اردیبهشت در اصفهان جلوی دوربین می رود

"دو خواهر" باگلزار و نیکی کریمی

بازیگران اصلی فیلم سینمایی "دوخواهر" به کارگردانی محمد بانکی مشخص شدند.

به گزارش "بانی فیلم" تاکنون حضور محمدرضا گلزار، نیکی کریمی و الناز شاکردوست در این فیلم قطعی شده قرارداد بازی در "دو خواهر" را امضا کرده اند. این اولین پروژه ی مشترک گلزار و نیکی کریمی است که از این منظر می تواند قابل توجه باشد. بانکی و دست اندرکاران این پروژه این روزها مشغول انتخاب بقیه بازیگران و عوامل "دو خواهر" هستند. طبق برنامه ریزی انجام شده این فیلم اوایل اردیبهشت ماه جلوی دوربین می رود، محمد بانکی که جزو تهیه کنندگان قدیمی سینماست قصد دارد برای اولین بار ئر مقام کارگردان پشت دوربین قرار بگیرد. پروانه ی ساخت "دو خواهر" سال قبل از سوی اداره ی نظارت و ارزشیابی و وزارت ارشاد صادر شده است. فیلم نامه ی این فیلم را حسین مثقالی به نگارش در آورده که مضمونی کمدی دارد. "دو خواهر" داستان مردی است که دست به کلاهبرداری میزند و با چهره های مختلف همزمان با دو خواهر ارتباط برقرار می کند. بانکی قصد دارد تمام صحنه های این فیلم را در اصفهان فیلمبرداری کند. قرار است طی روزهای آینده بازیگران دیگری هم به این جمع اضافه شوند. حسین ملکی در مقام فیلمبردار و یوسف صمدزاده در مقام مدیر تولید دیگر عوامل قطعی این پروژه هستند. بانکی قصد داشت فیلم "دو خواهر" را سال قبل جلوی دوربین ببرد، اما به دلیل مهیا نشدن ساخت این فیلم به اردیبهشت ماه امسال موکول شد. بانکی خود تهیه کنندگی اولین فیلم بلندش را برعهده دارد.

منبع:بانی فیلم

(هومن)

آخرين اخبار و گمانه‌زني‌ها از حضور ايران در جشنواره كن 2008

فيلم سينمايي «شيرين» ساخته‌ «عباس كيارستمي» يكي از چند فيلم ايراني است كه احتمال حضورش در جشنواره كن وجود دارد.

از ميان 22 فيلم سينمايي ايراني متقاضي حضور در جشنواره فيلم كن، وضعيت 20 فيلم مشخص است كه به‌طور حتم پذيرفته نشده‌اند.
بر اساس اين گزارش، از ميان فيلم‌هاي احتمالي براي شركت در جشنواره كن حضور فيلم «شيرين» ساخته عباس كيارستمي به نظر قطعي مي‌رسد، هر چند بر طبق برخي شنيده‌ها اين فيلم هنوز توسط هيئت انتخاب اين جشنواره ديده نشده است.
همچنين براساس اطلاعاتي كه از سوي دست‌اندركاران جشنواره كن به «سامان سالور» كارگردان فيلم «ترانه تنهايي تهران» داده شده، اين فيلم نيز يكي از شانس‌هاي احتمالي حضور ايران در بخش نوعي نگاه و 15 روز با كارگردانان كن، محسوب مي‌شود.
از ديگر ساخته‌هاي كارگردانان ايراني كه با تبعيت كشورهاي ديگر جهان متقاضي شركت در كن هستند، فيلم «زنان بدون مردان» ساخته شيرين نشاط است.
برخي منابع خبري، از آخرين فيلم «امير نادري» با عنوان «چاه كندن در لاس وگاس» و فيلم «بودا از شرم فروريخت» ساخته «حنا مخملباف» به عنوان فيلم‌هايي كه احتمال دارد در بخش‌هاي مختلف جشنواره فيلم كن شركت كنند، نام برد‌ه‌اند.
بنابراين گزارش، دو هفته آينده به‌صورت رسمي هيات انتخاب جشنواره كن در جلسه مطبوعاتي اسامي فيلمهاي پذيرفته شده را معرفي مي‌كنند تا عاقبت تكليف حضور سينماي ايران به‌صورت قطعي و فارغ از شنيده‌ها و احتمالات مشخص شود.
شصت و يكمين جشنواره بين‌المللي فيلم كن از 14 تا 25 مه 2008 (25 ارديبهشت تا 5 خرداد 87) برپا خواهد شد.

(پیام)

شکل نمایشی و شکل شاعرانه در تئاتر

قسمت دوم:

به هر کجای تئاتر اروپایی بنگریم شاهد حضور ناتورالیسم با فرم نمایشی هستیم. از نمایشنامه ی "چوپانان ویک فیلد" گرفته تا نمایشنامه ی "تاجر لندنی"1. لیکن بطور کلی حرکت به سمت نمایشنامه ای ظاهراً نزدیک به زندگی روزانه، سریع تر بوده است و تا همین اواخر، و از پایان قرن هفدهم، ادامه داشته است. تأثیر ایبسن در دهه ی هشتاد قرن گذشته، نشان دهنده ی تغییر راه نیست، بلکه ی نشان دهنده ی جهشی نامنتظر و در همان جهت، به پیش است. ولی چرا نمایشنامه از قرن هفدهم این جهت را اختیار کرده است؟ باید گفت که دید ناتورالیستی با پیشرفت دانش، شکل گرفت. البته روش های علمی شبیه به روش های تئاتری نیست. با این همه اگر بپذیریم که جهان مادی به تنهایی واقعی است، و اینکه در احوال مردان و زنان همان قدر می توان به تحقیق پرداخت که در احوال جانوران، و اینکه مشاهده و شرح و بسط دقیق در چنین تحقیقاتی ضروری و اساسی است، ما بطور روشن در مسیر یک روش دراماتیک قرار گرفته ایم که تا حدود زیادی نمایشی خواهد بود. در انگلستان در زمان درایدن و کانگروو2، و در فرانسه در پایان قرن هجدهم، ناتورالیسم شیوه ی مسلط بر تئاتر بود. ظهور رمان، با توجهی که به زندگی مردان و زنان در محیطشان داشت، تئاتر را در همان جهت سوق داد، و با پیروزی زیست شناسیف ناتورالیسم، از نظر زولا، همچنین از نظر ایبسن بعد از سال 1870، تنها شیوه ی مجاز و گشوده برای نمایشنامه نویس جدی به شمار می آمد. وقتی پرده در مقابل چنین نمایشنامه ای بالا می رود، اطمینان ما بلافاصله دوچندان می شود. صندلی ها و میزها از چوب ساخته شده اند و اگر مدیر صحنه کار خود را خوب انجام داده باشد، در ها، محکم بسته شده اند. کارگاه یالمار اکدال، پر از شییشه های مواد شیمیایی و دستگاه عکاسی، اتاق کار وانیا، پر از دفاتر و کاغذ و پاکت پستی است، و البته منظور این نیست که مارا برآن دارد تا با کاراکترها احساس صمیمیت کنیمف بلکه از ان روست که نشان دهنده ی استواری جهانی است که در آن زندگی می کنیم. شگفتا که استواری این جهان را به نحو قابل قبول تری می توان در گفتگو های پرصلابت یافت تا در آرایش صحنه، هرقدر هم که ماهرانه انجام شده باشد. نمونه ی عالی آن آثار شکسپیر است. هنر به قوه ی تخیل، متوسل می شود، و کمتر پدیده ای قدرت مقابله با قوه ی تخیل را دارد، مگر اینکه نسخه ای از جهان مادی باشد. در سراسر یک نمایشنامه کاری که صحنه آرایی می تواند بکند، برانگیختن و نشان دادن شرایطی بیگانه و دشمن خوست. بنابراین در نمایشنامه های کارگری و دهقانی، صحنه اهمیت بسزایی پیدا می کند، چرا که جهان، در مقام یک شخصیت مهم در نمایشنامه ظاهر می شود. به همین دلیل در نمایشنامه های دهقانی، تیرها و ستون ها اهمیت خاصی دارند. در نمایشنامه ی "سواران دریا"، نوشته ی سینج، در انتخاب کفش مخصوص آران، پیراهن های فلانل، و چرخ نخ ریسی، نهایت دقت را به خرج داد. استانیسلاوسکی، پس از طرح اجرای نمایشنامه ی "نیروی تاریکی" تولستوی گروه خود را به روستایی که گمان می رفت ماجرا در آن اتفاق افتاده است برد تا دو هفته در آن زندگی کنند. او می نویسد:"ما از روی کلبه ها، حیاط ها و طویله ها نقشه برداری کردیم، به مطالعه ی سنت ها، مراسم ازدواج، جریان زندگی عادی، و جزئیات ضروری و لازم بررای به راه انداختن یک مزرعه پرداختیم. ما با خود جامه ها، پیراهن ها، جلیقه ها، ظروف، و اسباب و اثاثیه را به شهر بردیم." اما همانگونه که استانیسلاوسکی به خوبی دریافته بود، خطر این شیوه در این بود که اگر بازیگران نتوانند حقیقت احساس را دریابند، نمایشنامه در زیر فشار اشیا مرده غرق و نابود خواهد شد. البته همانطور که می دانید در تئاتر ناتورالیستی دو سنت را می توان از هم تمییز داد. در هر دو سنت، مثل هر نمایشنامه ای می توان گفت که انسان در مرکز صحنه و نمایشنامه قرار دارد. اما در نمایشنامه های ایبسن و چخوف، انسان به یک فرد تبدیل شده است. این فرد، رها گشته از انواع فرساینده تر کار، رضایت خاطر خویش را در کار حرفه ای و لطایف روابط شخصی می یابد. در حالی که سنت اقلیت، بر تیر ها و ستون ها و صحنه آرایی، یعنی واقعیت ستیزه جوی جهان مادی، تأکید می کند. تئاتر مسلط طبقه ی متوسط، به شخصیت روی صحنه اهمیت قاطع می بخشد. با این حال، در چهار چوب سنت طبقه ی متوسط، برای تنوع بسیار، جا و مجال هست. دیالوگ فشرده و ساختمان محکم نمایشنامه ای چون اشباح یا روزمرشولم3، حرف و منظور چخوف را در نمایشنامه ی "باغ آلبالو" نابود می کند. ایبسن، که عمیق ترین تعلقات او اخلاقی هستند، نمایشنامه ی خود را آنچنان طراحی می کند تا بر چند صحنه ی عظیم، تأکید می کند، و هر عبارتی رابطه ی بین دو انسان را آشکار می کند و کمی تغییر می دهد. چخوف، که به فراز و نشیب احساس آدمی علاقه مند است، فرم نمایشی راحت تری را می آفریند که در آن می توان احساس و عاطفه را در تک گویی(مونولوگ) درنوردید و کشف کرد، و برای بقیه ی کار بر سکوت، اعتماد کرد، همانطور که ما در زندگی اعتماد می کنیم...

حضور کاستنر در یک فیلم ترسناک

نیکل کیدمن "جاسوس"

مدونا اولین فیلم خود در مقام کارگردانی به نام "آلودگی و آگاهی filth and wisdom""  را در فستیوال برلین به نمایش گذاشت که مورد توجه برخی از منتقدان قرار گرفت. او در کنفرانس خبری فیلم گفته است که می خواهد بیش از پیش به مقوله ی کارگردانی تمرکز کرده و حیات هنریش را بیشتر با کارگردانی سپری کند. او درباره ی کارگردانی گوشزد کرد: کارگردانی باعث می شود که شما بیش از آنکه تصور کنی زندگی را احساس نمایی. او درباره ی نحوه ی نمایش فیلمش گفت ترجیح می دهم آنرا نه در سالن های سینما که از طریق اینترنت به نمایش بگذارند.

منبع:

خانواده ی سینما

(هومن)

یه ساختمون پر از ماهواره

جانم برایتان از دایره زنگی بگوید. نقش مهران مدیری که به نظر من بجا بود. آن تیکه پرانیهای طنزگونه کاملاً به تیپ این شخصیت نشسته بود. مثلاً وقتی مدیری در درگیری روی پشت بام بین همسایه ها به همسایه ای که طرف حساب دعواست، در جواب "آپارتمان نشینی فرهنگ می خواد"، می گوید: "شما که تا دیروز وای میستادی جلو آسانسور می گفتی دربست"!،تماشاگر که تا حالا غرق در شلوغی ماجرا شده و در ذهنش موضوع را حلاجی می کند، با خنده ای خود را از این درگیری جدا می کند.

تا یادم نرفته نکته ای را یادآور شوم:"موقعی که دو خانواده ی مدیری و شریفی نیا می خواهند وارد آپارتمان طرف دعوا(آقای عبدالله زاده که آدمی است مثلاً مذهبی و متعصب که گردنبند و یخه ی بازش شخصیتی قابل تأمل از او ساخته) بشوند، مدیری جلوی شریفی نیا را می گیرد که:"کجا؟ کفشاتو دربیار!" اما در صحنه ی بعد می بینیم که به پای خود مدیری کفش است!

خوب این سوتی ها هرازگاهی در فیلم ها دیده می شود. فیلم نامه تا دقایق پایانی خوب پیش رفت. اما انتهای فیلم حال و هوای خاصی داشت. دیگر از آن طنز تلخ خیره کننده خبری نبود و البته اصغر فرهادی نویسنده ی این فیلم کارش را بلد است، شاید ممیزی ها فیلم را اینگونه بی سروته کرده اند. ماجرای سانسور دایره زنگی هم دست کمی از خاک آشنا نداشت.

فیلم نامه پروانه ی ساخت گرفت. بعد از ساخت قسمت هایی از آن اصلاح یا بهتر است بگویم قیچی شد که با اعتراض فرهادی مواجه شد و طبق معمول "کو گوش شنوا؟!". بعد از پخش در جشنواره نیز یک هیئت از سینما بی خبر بوق کرنا کردند که باید باز هم سانسور کرد، و اینبار بخت آور هم خروشید و فیلم را از دور مسابقه بیرون کشید. (بگذریم)

باران کوثری هم در برابر هر کدام از بازیگرانی چون ابر، شاهرخ شاهی، حیایی، بهداد و سرهنگ باید یک نقش را ایفا می کرد و موفق هم بود...

شریفی نیا که حرف نداشت. بحثش بر سر خرید گوسفند با گوسفند فروش و فرستادن پرهام، نوه اش برای خرید آب معدنی که گوسفندان بخورند یکی از بهترین جاهای فیلم بود...

نیما شاهرخ شاهی هم نقش مستند سازی را دارد که جیره خوار پدر و مادرش است. و خوب هم از عهده ی این نقش برآمده بود.

حالا دیگر نوبت بهداد است. حامد بهداد، بدون گواهینامه در خیابان لایی کشیده و می ترسد پلیس ماشینش را بخواباند. من با تیپ بهداد کمی مشکل دارم...به نظر من تیپ او باید کمی سبکتر می بود...

و اما موضوع اصلی این فیلم، دیش ماهواره که همان دایره زنگی است. این فیلم یک روز زندگی یک ساختمان پر از آدم های جورواجور را نشان می دهد که هرکدام دیدگاه خاصی نسبت به ماهواره دارند. فرض خیلی از مردم از ماهواره و برنامه هایش فقط صحنه های مستهجن و خزعبلاتی است که انحرافات اخلاقی را در پی دارد. یکی از همسایه ها در جواب ابر که:"بذارید براتون ماهواره وصل کنیم، خوب شبکه های بدش و می بندیم"

می گوید:"چه کاریه، اگه اینجوریه که تلویزیون خودمون و نگاه می کنیم!". این یعنی بعضی از مردم ما با دنیای بیرون غریبه اند...

نیروی انتظامی هم که همیشه آماده است برای جمع آوری دیش ها از پشت بام ها...والبته بدون هیچ نوع منطقی که مارا قانع کند!!

(هومن)

زاد و بوم بهرام رادان

نقدی بر سریال شهریار به نقل از روزنامه ی اعتماد

برادران کوئن و اتحادیه پلیس یی دیش

عکس هایی از دنیل دی لوییس

برنده ی جایزه ی اسکار بهترین بازیگر مرد

باقی عکس ها در ادامه ی مطلب..........

(هومن)

"مورگان فریمن"

مورگان فریمن (زاده ۱ ژوئن ۱۹۳۷) بازیگر و کارگردان امریکایی صاحب جایزه اسکار است که در ایالت تنسی (در امریکا) به دنیا آمده است.

مورگان زماني به دنيا آمد که وال استريت سقوط کرده بود و آمريکا در وضعيت بد اقتصادي به سر مي برد و اروپا را جنگ فرا گرفته بود. پدر و مادر مورگان براي حفظ و نجات ۶ فرزند خود ( ۵ پسر و يک دختر ) در يک بيمارستان کارگري مي کردند. وقتي که مورگان هنوز خيلي کوچک بود پدر و مادرش مانند بسياري از کارگرهاي جنوب آمريکا به شيکاگو مهاجرت کردند و مورگان هم نزد پدر و مادربزرگش به چارلستون ـ مي سي سي پي ـ رفت ؛ جايي که هنوز هم در آنجا خانه اي دارد . با آنکه آن سالها براي سياهان سالهاي سختي بود اما مورگان در خاطراتش از آن دوران به بدي ياد نمي کند که البته اين بيشتر به خاطر روحيه سخت کوش اوست. براي مدتي در يک مدرسه محلي درس مي خواند اما به زودي آنجا را ترک کرد و به آموزش تئاتر و موسيقي روي آورد. مورگان تابستان هاي خود را با پدر و مادرش در شيکاگو به سر مي برد و در آنجا بود که عشق حقيقي خود را کشف کرد: سينما . اما براي فيلم ديدن پول لازم بود و بهترين راه کسب درآمد هم يافتن بطري هاي خالي و فروش آنها بود. اولين فيلمي که در خاطره او مانده فيلم کينگ کنگ است و اولين بازيگران محبوب او نيز جي مينارد؛ جان مک براون و جيمي ويکلي و کمي بعد تر بوگارت؛ گري کوپر و پک بودند.

از علائق مورگان يکي هم فيلمهايي بود که به نوعي به هواپيما مربوط مي شد. همين علاقه باعث شد تا در ۱۸ سالگي به نيروي هوايي بپيوندد. اما پس از حدود ۲ سال آموزش از ادامه کار منصرف شد و بهتر ديد تا به جاي يک خلبان نقش آنها را بازي کند.در سالهاي ۱۹۵۰ به لس آنجلس رفت تا در آنجا بازيگر شود. پس از مدتي به کالج لس آنجلس رفت و در آنجا هم کار و هم تحصيل مي کرد. او در رقص از خود استعداد زيادي نشان داد به طوريکه به عنوان يکي از رقصنده هاي کاباره يونيون مشغول به کار شد و حتي در جشنواره جهاني رقص در سال ۱۹۶۴ نيز شرکت کرد . اما بزرگترين شانس او عضويت در گروه کر اينکا بود. او با اين گروه در چند تور دور آمريکا شرکت داشت . سپس به نيويورک رفت و در سال ۱۹۶۷ براي اولين بار در نمايشنامه " عاشقان سياه " به ازاي دريافت هفته اي ۷۲ دلار بع روي صحنه نمايش رفت. وي سال بعد از آن نيز در نمايش Hello Dolly شرکت داشته و با Pearl Bailey همبازي بود. مورگان همچنان به فعاليت خود ادامه مي داد. اولين باري که با شهرت آشنا شد زماني بود که در سريال " کمپاني الکتريکي " بازي کرد. اين سريال موفق که بازيگراني همچون بيل کازبي و ريتا مورنو را در خود داشت تا ۷۸۰ قسمت ساخته شد! پس از پايان اين سريال به نيويورک بازگشت و به فعاليت هاي تئاتري خود ادامه داد.
اولين حضور چشمگير او در سينما بازي در درام Brubaker بود. وي در اين فيلم در نقش يک زنداني با رابرت ردفورد همبازي بود. فريمن ۱۴ سال بعد نيز چنين نقشي را در فيلم رهايي از شاوشنگ تکرار کرد. در همين سال يعني ۱۹۸۰ بود که از همسر خود " جانت براد شا " جدا شد. ماحصل ازدواج اين دو که از سال ۱۹۶۷ آغاز شده بود دو پسر به نام هاي آلفونسو و سايفولاي بود.
فيلم بعدي وي که مرگ يک پيغمبر نام داشت ۲۴ ساعت آخر زندگي مالکوم ايکس را به تصوير مي کشيد . وي در اين فيلم با سيگورني ويور همبازي بود. او از سال ۱۹۸۲ براي دو سال از سينما فاصله گرفت و تنها در سريال Another World و با بازيگراني همچون ري ليوتا و کلسي گرامر همبازي بود. وي در سال ۱۹۸۴ و با فيلم Harry and Son مجددا به سينما بازگشت. سپس در چند فيلم و سريال نه چندان مطرح بازي کرد. مهمترين اتفاق براي او در آن سالها ازدواج با همسر دومش ميرنا کالي-لي بود. اين ازدواج که هنوز هم به قوت خود باقيست براي مورگان ۲ فرزند ديگر به ارمغان داشت. او همچنين در سال ۱۹۸۷ براي حضور در نقشي متفاوت در فيلم Street Smart کانديداي دريافت جايزه اسکار نيز شد.

وي در ششمين دهه زندگيش در چند فيلم درخشان ديگر حضور پيدا کرد. براي فيلم Driving Miss Daisy علاوه بر دريافت جايزه Golden Globe بار ديگر نامزد اسکار نيز شد. در فيلم Civil War نيز ايفاگر نقش سروان جان رالينز فرمانده اولين هنگ کاملا سياهپوست آمريکايي بود. همچنين در فيلم رابين هود با کوين کاستنر همبازي بود و در کنار جين هکمن در فيلم نابخشوده حضوري موفق داشت.
اما يکي از موفقترين نقش هاي دوران بازيگريش ايفاي نقش يک زنداني در فيلم رهايي از شاوشنگ به کارگرداني دارابونت بود. وي براي اين نقش براي سومين بار نامزد اسکار شد. تريلر موفق Seven و همکاري با برادپيت و کوين اسپيسي در سال ۱۹۹۵ از ديگر فعاليت هاي در اين سالهاست.
در سال ۹۶ نيز در دو فيلم Moll Flanders (اقتباسي از داستان دانيل دوفو) و فيلم Chain Reaction ايفاگر نقش هاي مکمل بود. اما سال بعد و با فيلم Kiss the Girls در نقش دکتر الکس کراس ايفاگر رل اول بود و با اين فيلم به موفقيت تجاري بزرگي هم دست يافت. به علاوه در فيلم آميستاد به کارگرداني اسپيلبرگ نيز ظاهر شد.
وي در سال ۱۹۹۸ کمپاني فيلمسازي خود را به نام Revelations Entertainment و با مديريت لوري مک گري تاسيس کرد.اولين فيلمي که در تهيه آن نيز مشارکت داشت فيلم Under Suspicion بود. مورگان در اين فيلم در نقش يک کارآگاه زيرک و باهوش با جين هکمن و توماس جين همبازي بود. داستان اين فيلم درباره قتل ۳ دختر بود و در مجرا در پورتوريکو مي گذشت. با وجوديکه اين فيلم ۲۵ ميليون دلار هزينه در بر داشت با اين وجود هيچگاه روي پرده سينماها به نمايش در نيامد و مستقيما به شبکه ويديويي رفت. اما درام اجتماعي Nurse Betty فيلم بعدي او در مقام تهيه کننده و بازيگر بود. او در اين فيلم در کنار رنه زلوگر و کريس راک ظاهر شد.او در اين فيلم بعد از ۳۵ سال حضور در سينما براي اولين بار در نقشي رمانتيک ظاهر شد. وي تا قبل از اين فيلم حتي يکبار هم نقش عاشق پيشه ها را بازي نکرده بود! يک قديس به تمام معنا!!

در سال ۲۰۰۱ و با فيلم Along Came A Spider مجددا به موفقيت تجاري بزرگي نايل شد و در فيلم High Crimes براي بار دوم با اشلي جاد همبازي شد. در سال ۲۰۰۲ نيز در چند فيلم از جمله Sum of all Fears با بازي بن افلک و هريسون فورد ؛ Levity با بازي بيلي باب تورنتن و کرستن دانست و Bruce Almighty با بازي جيم کري ظاهر شد.
سال ۲۰۰۴ نيز براي مورگان بسيار موفقيت آميز بود. ابتدا در فيلم The Big Bounce (بر اساس داستاني از المور لئونارد) با اوون ويلسون و سارا فاستر همبازي بود. وي در اين فيلم در نقش يک قاضي محلي ظاهر شد.اما حضور موفق او در فيلمي از کلينت ايستوود؛ Million Dollar Baby ؛ برايش خوش يمن بود و برايش يک جايزه اسکار به همراه داشت. اين چهارمين بار بود که مورگان توسط اعضاي آکادمي کانديد مي شد.
مورگان در سال ۲۰۰۵ نيز در چند فيلم از جمله Danny the Dog با بازي جت لي و همينطور در فيلم Unfinished Life با بازي رابرت ردفورد و جنيفر لوپز و به کارگرداني لاسه هالستروم ظاهر خواهد شد.

پ.ن: فیلم شناسی و جوایز در ادامه ی مطلب...

منابع:

     ویکی پدیا

    سی نما از سینما

(هومن)

پل نیومن و کارگردانی تئاتر

پل نیومن که اینک در سن هشتاد و سه سالگی به سر می برد تصمیم دارد اولین تجربه ی کارگردانی صحنه ایش را به انجام رساند. او که از بازیگران پیشکسوت و نام آور اسکاری هالیوود به شمار می رود تصمیم دارد اثری از جان اشتاین بک به نام "موش ها و آدم ها" را به روی صحنه ببرد. او قرار است این نمایش را در سالن "کشوری نمایش" واقع در وست پورت به روی صحنه ببرد. نیومن با اینکه تجربه ی کارگردانی سینمایی و تلویزیونی را داراست اما هرگز تاکنون در عرصه ی تئاتر تجربه ی کارگردانی نداشته که با این تجربه کار ظاهراٌ کلکسیون تجربیاتش کامل می شود. گفتنی است همسر نیومن خانم(جوآنی و ودوارد) در سالن نمایش فوق و در نقش کارگردانی مشغول به کار است.

منبع:خانواده ی سینما

(هومن)

"مرد هزار چهره"

باز هم مهران مدیری و لبریز شدن ظرف های بی ظرفیت. پشت سر کارهای مهران مدیری همیشه حرف ها بوده و حدیث ها، اما اینبار مثنوی هفتاد منی از او ساخته اند.

اول که اداره ی ثبت احوال فارس گفته: چرا کارمند مارا اینگونه شیاد نشان دادید. مثل اینکه یک نفر باید بیاید این ها را ملتفت کند که آقا جان موضوع غیر از این است که می بینید. بنده ی خدا، خود آقای شصت چی هم گفت که "ناخواسته بود" و اینکه: (من توان نداشتم)!

گفتند:چرا به جامعه ی ادبی توهین کرده؟-ادیبان عزیز در جریان باشید که مهران مدیری مجازاً حقیقتی را آشکار کرد که برای همه تلخ بود. اینکه کسی نیست به داد ادبیات دوستان برسد و فوج فوج فرهنگ فدای بی فرهنگی می شود. کجا دیدید که بابت دستگیری یک شاعر سیاسی، مردم شورش کنند؟! خوب فیلم هم، همین را داشت می گفت. حالا اگر یک جاهایی نمکش را زیاد کرده باید بگویم که حتماً حکمتی داشته وگرنه هستند شاعرانی که بیزارند از دود و دم!

نیروی انتظامی را نمی دانم که آیا شکایت کرده یا نه. ولی این را می دانم که اگر شکایتی در کار باشد در خفاست و سری که مبادا بگویند نیروی انتظامی علیه دموکراسی شکواییه نوشته!

در این سریال گفته شد:معتادان مجرم نیستند، بلکه بیمارند.(و همگی خوب می دانیم که نیروی انتظامی چه جور این بیماران را با دست بند های اسرائیلی از خرابه ها جمع و جور((البته به روش خودشان)) کرد.) گفتند اعتراف گرفتن با ضرب و شتم خلاف قانون است.(که پیشنهاد می کنم سری به آگاهی شاپور در تهران بزنید.) خیلی حرف های دیگر هم زده شد که خودش جای بحث دارد.

اما من به حال شخصی مثل مایکل مور غبطه می خورم که بعد از ساخت آن همه مستند گلایه آمیز، باز هم فیلم هایش جواز می گیرد و راست راست راه می رود و کسی به حرف های با سندش خرده ی غیر منطقی نمی گیرد.

اما اینجا رئیس جمهور و بعضی کارهای نظام هم اگر اشکالی داشته باشد، مستند سازی مثل نادر طالب زاده به جای فیلم سازی به این شکل باید از سوژه های محسوس دیگر فیلم بسازد.

آخر فیلم "مرد هزار چهره" اگر دیده باشید، مردم مشتاقانه منتظر اجرای حکم بودند. انگار اینجا جنگل است و مردم ساده ی بی منطق می خواهند شاهد مجازات یک قاتل خونخوار باشند. دیدیم که خشم مردم بخاطر نوشته های روزنامه ها تحریک شده بود.

این فیلم نوعی اعتراض بود. در مواقعی شاید اعتراض به اینکه در تلویزیون بجای شاعر، با یک "لیست خرید خوان" مواجهیم. دیگر شاعران خوب مارا در صدا و سیما تحویل نمی گیرند، به این دلیل که در فلان جا فلان حرف سیاسی را زده.

آنان که بی دلیل خرده می گیرند، ببینند منافعشان در خطر است یا سنت شکنی باب دلشان نیست...؟!

(هومن)

"مهناز افشار" و "دانیال عبادی" بازیگران "امشب شب مهتابه" شدن

بازی مهناز افشار و دانیال عبادی در "امشب شب مهتابه" دومین فیلم بلند سینمایی محمد هادی کریمی قطعی شد.

می خوام بگم روم نمی شه!

"تعطیلات"

-خانم سیمرغ:

آقای اسکار...بریم سینما؟!

-آقای اسکار:

الآن که وقت نیست، بذار واسه بعد...

"بعد..."

-خانم سیمرغ:

آقای اسکار...بریم کنسرت!!

-آقای اسکار:

الآن که وقت نیست، بذار واسه بعد...

"بعد..."

-خانم سیمرغ:

آقای اسکار...نمی ریم تئاتر؟!

-آقای اسکار:

تئاتر؟

-خانم سیمرغ:

آره. می گن کارگردانش حمید سمندریانه، گوهر خیر اندیش و پیام دهکردیم توش بازی می کنن.

-آقای اسکار:

نه. الآن که وقت نیست، بذار واسه بعد...

"بعد...از تعطیلات"

-خانم سیمرغ:

آقای اسکار...نمی ریم نمایشگاه نقاشی پرویز حبیب پور؟

-آقای اسکار:

خانم سیمرغ...من مدتهاست می خوام یه چیزی به شما بگم...ولی روم نمی شه!

من...پول بلیط این جور جاها رو ندارم!!!

-خانم سیمرغ:

اون جاها بلیط می خواست، ورود این یکی برای عموم آزاده!!

-آقای اسکار:

جدی؟...ولی الآن که تعطیل نیست، منم میرم سر کار تو تره بار. بذار تو تعطیلات، هر موقع حقوق گرفتم او ل میریم تئاتر یا کنسرت، بعد قسطامون و می دیم. باشه؟

-خانم سیمرغ:

خسته شدم از بس نشستم تو خونه مجله خانواده خوندم...اصلاً باشه، هرچی تو بگی!

***

قضاوت با خودتان...

(هومن)

بازیگران پرکار تلویزیون در سال ۱۳۸۶

متن کامل خبر را در اینجا بخوانید:

سینمای ما

(هومن)

صفار هرندی: قاچاق سنتوری از روی نسخه اصلی بوده است

"محمد حسین صفار هرندی" شامگاه چهارشنبه پس از افتتاح فرهنگ سرای شهید آوینی بندر عباس در جمع خبرنگاران رسانه های جمعی افزود: نسخه قاچاقی که هم اکنون در کشور پخش شده است از روی نسخه ای تکثیر شد که تنها در اختیار عوامل دست اندر کار این فیلم بوده است. وی تصریخ کرد: در حالی که عوامل سنتوری فیلم را به صورت غیر قانونی از کشور خارج و آن را به نمایش گذاشته اند مسئولان دولتی را متهم می کنند که به لحاظ قضایی و حقوقی قابل پی گیری است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: هم اکران این فیلم در خارج از کشور و هم فرستادن آن روی شبکه ی اینترنت از طریق یکی از کشورهای همسایه تخلف بوده به همین دلیل از دستگاه های قضایی و امنیتی می خواهیم عوامل آنرا شناسایی و مجازات کنند.

منبع: خانواده ی سینما(ویژه ی نوروز ۸۷)

(هومن)

باقی عکس ها در ادامه ی مطلب......

(هومن)

بازار سریال طنز در نوروز 87

نوروز امسال با مهران مدیری:

راجع به کار مدیری فقط می شود توضیح کوتاهی داد که: "فردی بی گناه به کلاه برداری متهم می شود و به دلیل این اتهام هر بار دیگر ماجرایی تازه می شود." این هم به خاطر اینم است که مدیری دوست ندارد داستان کارش لو برود.این بار علیرضا خمسه هم به تیم مهران مدیری پیوسته. او در این طنز رئیس مافیاست. خمسه می گوید که خودش این نقش را انتخاب کرده و مدیری او را در انتخاب نقش آزاد گذاشته. پیمان قاسم خانی، نویسنده ی فابریک مدیری می گوید:"طرح اولیه ی قصه را خودم به مدیری پیشنهاد دادم و ساختار اصلی کار بر اساس رمان "پخمه" از نویسنده ی ترک، عزیز نسین است." و البته یادم رفت بگم اسم این کار، که طنزی است برای نوروز 87، "مرد هزار چهره" می باشد و از شبکه ی 3 پخش می شود.

کارگردان:مهران مدیری

سرپرست نویسندگان:پیمان قاسم خانی

بازیگران:مهران مدیری(نقش اول که قرار شده تیپ نباشد و در این کار متفاوت باشد) ، پرویز فلاحی پور، علیرضا خمسه، پژمان بازغی!!! ، سیامک انصاری، بهاره رهنما، سروش صحت، نصرالله رادش و شقایق دهقان.

***

و اما رامبد جوان(بمب انرژی) با سریال "نشانی" از شبکه ی 2 برای نوروز 87.

وقتی اسم رامبد جوان را می شنویم، همه فکر می کنیم که کار طنزی است پر از خنده. ولی جوان برای اینکه حرف و حدیثی در کارش وجود نداشته باشد، گفته:"از همین الآن می گویم که سریال ما یک اثر کمدی نیست، یک لحظه هایی در سریال است که اشک آدم را در می اورد و یک جاهایی هم ممکن است از خنده روده بر شوید."

خلاصه ی داستان:

دختری به نام لیلا در پی ورشکستگی عمه مه لقا در دوبی –که صاحب چند شرکت تجاری است- به اصرار او عازم ایران می شود تا به گنجی که در سالهای جنگ در خانه ای پنهان کرده است، دست پیدا کند.

کارگردان:رامبد جوان

نویسنده:فلورا سام

بازیگران:داود رشیدی، سعید پور صمیمی، امیر حسین صدیق، کوروش تهامی(که بعد از بازی در فیلم های زیر تیغ و ساعت شنی، نقش متفاوتی را اجرا کرده) ، فقیه سلطانی، مرضیه برومند، آتنه فقیه نصیری و برزو ارجمند.

***

"سیروس مقدم" هم با "اس ام اس از دیار باقی" به همراه نویسنده ی محبوب، "محسن طنابنده" برای نوروز 87 کاری دارد.

این سریال طنز که حالا اسمش به "پیامک از دیار باقی" تغییر پیدا کرده، با بازی بازیگرانی چون: "محمرضا شریفی نیا، افسانه بایگان، شیلا خداداد، حامد کمیلی، سروش گودرزی، آرام جعفری، رامین راستاد، حمید لولایی و رضا شفیعی جم" ، میزبان خانه های مردم است و البته از شبکه ی 1 پخش می شود.

خلاصه ی داستان:

منصور سیم خواه به شدت بدهکار است و طلب کارها هم در به در دنبالش هستند. علاوه بر این، او با یک بحران خوانوادگی هم روبرو شده و به ناچار برای فرار ار این همه فشار و بحران، تصمیم به اجرای نقشه ای عجیب می گیرد.

***

سریال طنز قرارگاه مسکونی هم که قرار بود پارسال از شبکه ی 1 پخش شود و "حبیب آقا" جای اورا گرفت، امسال قرار بر این شده که در نوروز 87 از شبکه ی 5 پخش شود. پیش بینی می شود این سریال با بازی بازیگران با مزه ای مثل: "جواد رضویان، همران غفوریان، مهران رجبی، علی صادقی، ارژنگ امیر فضلی، یوسف صیادی" و کارگردانی "جواد رضویان" بسیار موفق باشد.

(هومن)