نگاهى به زندگى حرفه اى آل پاچينو

بازيگرى براى تمام فصول
سرويس سينمايى: آل پاچينو، بازيگر ۶۸ ساله سينما،تئاتر و تلويزيون آمريكا را با به نمايش گذاشتن نقش مايكل كورلئونه درسه گانه به ياد ماندنى «پدرخوانده» مى شناسيم. اين ستاره سينما تاكنون در فيلم هاى موفق ديگرى چون «سرپيكو»، «بعد از ظهر سگى»، «هيت» و «اسكارفيس» درخشيده است. او كه همواره با بازى تأثير گذارش، مورد توجه مخاطبان و منتقدين قرار گرفته،نويسندگى فيلم ،كارگردانى سينماوتئاتروتهيه كنندگى فيلم را نيز دركارنامه حرفه اى اش دارد. پاچينو تاكنون موفق به نامزدى در چندين دوره مراسم اسكار و دريافت اين جايزه شده و جوايز بين المللى ديگرى از جمله گلدن گلوب، تونى، بافتا و امى را نيز كسب كرده است. آلفردو جيمز پاچينو در ۲۵ آوريل ۱۹۴۰ در منهتن نيويورك متولد شد. او فرزند پدرى آمريكايى و مادرى ايتاليايى بود كه وقتى آلفردو هشت سال داشت، از يكديگر جدا شدند. پاچينو در سن ۱۹ سالگى، وقتى به علاقه و گرايش خود به بازيگرى پى برد، در استوديو هربرت برگوف در نيويورك به تحصيل و مطالعه بازيگرى پرداخت.

ادامه ی مطلب را بخوانید..................................

منبع: قطره

(هومن)

شبكه چهار به استقبال «مهمان مامان» مي رود

«نيكول كيدمن» در فيلم حماسي «استراليا» بازي مي‌كند

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - سينما

«نيكول كيدمن» بازيگر استراليايي‌الاصل سينماي هاليوود در فيلم حماسي «استراليا» با «هيو جكمن» همبازي مي‌شود.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، فيلم «استراليا» توسط «باز لوهرمن» كارگرداني خواهد شد.

تهيه‌كنندگان فيلم «استراليا» سعي دارند با به تصويركشيدن بازپس‌گيري منطقه «موجو» به شكل حماسي، به افزايش حضور گردشگران خارجي در اين قاره كمك كنند.

شركت فيلم‌سازي «فلامبويانت» كه تهيه‌كنندگي پروژه سينمايي استراليا را برعهده دارد، بودجه‌اي بالغ بر 120 ميليون دلار را براي توليد اين فيلم در نظر گرفته است.

هاليوود ريپورتر اعلام كرد: بخش اصلي داستان فيلم «استراليا» در ايام جنگ دوم جهاني هم‌زمان با انفجار بمب اتمي در ژاپن روايت مي‌شود.

«مارتين فرگوسن» وزير گردشگري استراليا با تأثير ساخت چنين آثاري در جذب گردشگر افزوده است: زمستان امسال با برگزاري بازارهاي فيلم، اقدام به گزينش و نمايش عمومي آثاري با مضمون جاذبه‌هاي توريستي كشور استراليا خواهيم كرد.

(هومن)

نگاهی به «دور از او» 

 نويد غضنفری

دور از او
Away from Her

((جزیره شاتر)) اسکورسیزی سال آینده اکران می شود

ٌٌٌٌٌٌٌجزیره شاترجدید ترین فیلم مارتین اسکورسیزی و محصول مشترک کمپانی پارامونت و کلمبیا ، اکتبر سال آینده در سینماهای آمریکا اکران می شود.

داستان این فیلم از رمان سال 2004 دنیس لهان به همین نام اقتباس شده است.

 فیلمبرداری این فیلم از اواسط فروردین ماه در ایالت ماساچوست آمریکا آغاز شده است.

داستان این فیلم درسال 1954 به وقوع می پیوندد و درباره یک دیوانه ی زنجیری است که زنان را به قتل رسانده و از تیمارستان به جزیره شاتر می گریزد.

باید یاد آور شد که دی کاپریو در این فیلم درام در نقش یک مارشال آمریکایی به نام ٌ تدی دنیلر ٌ ایفای نقش می کند، که به همراه ٌ مارک روفالو ٌ برای تحقیق در مورد این موضوع به جزیره ی شاتر در ماساچوست می روند. همچنین ٌ میلی مور تیمر ٌ و جکی ارل هیلی ٌ در جزیره شاتر نقش دو بیمار روانی و ٌ ماکس وون سیدو ٌ بازیگر مشهور سوئدی نقش یکی از پزشکان بیمارستان را بازی می کند.

بن کینگزلی ، میشل ویلیامز و پاتریکا کلارکسن دیگربازیگران این فیلم هستند.

منبع :coming soon  

(پیام)

آنونس فیلم «کنعان» ساخته مانی حقیقی برای دانلود

همزمان با آخرین روزهای فیلمبرداری 

تدوین "دو خواهر" آغاز شد

تدوین فیلم سینمایی دوخواهر به کارگردانی محمد بانکی آغاز شد                          

به گزارش بانی فیلم، در حالی که این فیلم آخرین روز های فیلمبرداری خود را در اصفهان پشت سر می گذارد علی رشیدی تدوین آن را آغاز کرده است. رشیدی این روزها در اصفهان همزمان با فیلمبرداری تدوین دو خواهر را انجام می دهد تا بلافاصله پس از پایان آن صدا گذاری فیلم انجام شود. بانکی قصد دارد بلافاصله پس از پایان مراحل فنی ،  ٌدوخواهرٌ را اکران عمومی کند. تاکنون حدود 90 درصد از صحنه های این فیلم فیلمبرداری شده و پیش بینی می شود که تا آخر هفته ی جاری کار به پایان برسد ، تمام صحنه های دوخواهردراصفهان فیلمبرداری خواهد شد، بانکی این فیلم را 16 اردیبهشت ماه کلید زده بود.

 محمدرضا گلزار ، نیکی کریمی ، الناز شاکردوست ، حامد کمیلی ، بهنوش بختیاری ، پوراندخت مهیمن و احمد پور مخبر بازیگران اصلی دوخواهر هستند که این فیلم نخستین تجربه ی سینمایی حامد کمیلی به شمار می آید.

فیلمنامه ی دوخواهر را حسین مثقالی و شعله نیک روش نوشته اند. این فیلم داستان پسر جوانی است که همزمان با دو چهره ی متفاوت با دو خواهر ارتباط  برقرار می کند ، بانکی خود تهیه کنندگی اولین فیلم بلندش را بر عهده دارد.

با توجه به این که این فیلم یک فیلم کلیشه ای به حساب می آید انتظار می رود که همانند فیلم های قبلی محمدرضا گلزار فروش قابل توجه ای را داشته باشد .

(پیام)

حمید گودرزی تمشک طلایی گرفت

باز هم عمل فرهنگی. این بار این شانس نصیب آقای گودرزی شد.

پس از اجرای نمایش "made in iran"
پانته‌آ بهرام جایزه جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی واپ را دریافت کرد

 نقدی بر فیلم "مجنون لیلی" به بهانه ی پایان اکران این فیلم

وقتی که آبان ماه خبر ساخت فیلم مجنون لیلی را شنیدم راستش خیلی خوشحال شدم این شادی و خوشحالی من از آن جا بود که بازیگران توانایی همچون حامد بهداد ، استاد رضا رویگری ، ابوالفضل پورعرب و .... قرار بود در این فیلم که کارگردان آن قاسم جعفری بود به ایفای نقش بپردازند با توجه به سابقه ی نسبتا ً خوبی که آقای جعفری از خود به جا گذاشته بود خیلی ها انتظار دیدن فیلمی زیبا با چنین بازیگرانی و به قول خود قاسم جعفری چنین فیلنامه ی بسایر قویی که البته پس از اکران فیلم اصلا آنطور که گفته میشد نبود را داشتند. اگر اشتباه نکم اتمام فیلمبرداری این فیلم مصادف بود با تولد امام رضا و 2 ماه مانده بود به جشنواره عوامل این فیلم تلاش خودشان برای رساندن این فیلم به جشنواره داشتن ادامه میداند که در آخر هم موفق نشدند که همان بهتر که نشد زیرا با چنین موضوع و کارگردانی ضعیف آقای جعفری از نظر خیلی ها مطمئناً  کوچکترین توجهی در جشنواره به این فیلم نمیشد که این باعث زیرسوال رفتن بازیگران پرشماراین فیلم بود.خیلی ها منتظر اکران عمومی این فیلم بودند زیرا محمد رضا گلزارسوپراستار درآن ایفای نقش کرده بود که بلاخره این فیلم جواز اکران عمومی در 2 ماه اول سال 87 را دریافت کرد و تبلیغات این فیلم فقط و فقط با نام محمد رضا گلزار شروع شد اصلا مثل این که عوامل این فیلم می دانستند که چگونه از نام محمد رضا گلزار سوء استفاده ی لازم را ببرند تا این فیلم به فروش لازم برسد. بعد از تعطیلات ایام نوروز که این فیلم را موفق شدم ببینم باور کنید از رفتن به سینما پشیمان شدم زیرا اصلاً از آقای جعفری انتظار چنین فیلمی با کارگردانی این چنین ضعیفی را نداشتم و مطمئناً اگر گلزار در این فیلم بازی نمیکرد فکر نکنم فروش این فیلم به 300 میلیون تومان هم می رسید این نه تنها حرف من است بلکه حرف خیلی از مردم عادی دیگه که این فیلم را دیدند از جمله همین هومن خودمان هم هست. اول فیلم تقریباً جالب آغاز شد ولی هرچه بیشتر پیش میرفتیم شاهد پیدایش ضعف های بیشتری در فیلمنامه ی این فیلم بودیم . وقتی اولین سکانس گلزار روی پرده آمد اکثر کسانی که اطراف من نشسته بودند مخصوصاً دختر خانوما شروع کردن به تعریف کردن از گلزار که وای چقدر خوشکل شده وای چقدر خوشتیپ شده و ده ها وای دیگه هرچی اونا تعریف میکردن من بیشتر افسوس می خوردم که ای کاش آقای سوپر استار که انقدر خاطر خواه داره کمی نسبت به گذشته پیشرفت میکرد و کمی نوع بازی هایی که میکرد فرق داشت. آهنگ های بیش از حد میان این فیلم من را یاد سینمای بالیوود (هند) می انداخت. یه قسمت از این فیلم که برای خود من خیلی مبهم شده بود این بود که این درست که گلزار به علت این که عکاس بوده به خیلی ها شماره داده ولی به این همه آدم که شماره داده از آن ها شماره هم گرفته ؟ چون وقتی دنبال کادوی شب ولنتاین می گرده به تمام کسانی که شماره داده زنگ میزنه و من نمی دونم جواب آقای جعفری نسبت به این سوال من چی میتونه باشه. پس از صحنه ی تصادف گلزار در این فیلم ما شاهد این بودیم که گلزار به مدت طولانی از فیلم کنار رفت که در این مدت من شاهد اعتراض خیلی از دختر خانوما و حتی آقا پسرهایی بودم که فقط و فقط به خاطر گلزار به دیدن این فیلم آمده بودن زیرا مرتب تکرار میکردن پس گلزار چی شد؟ من که در این فیلم فقط از بازی استاد رویگری و حامد بهداد عزیز لذت بردم چون به خوبی توانسته بودند از چنین فیلنامه ی ضعیفی چنین بازی قدرتمندی بسازن البته تلاش محمد رضا گلزار عزیز هم نباید نادیده گرفت زیرا او با اسم زیبایش سهم بسیارعظمیمی در فروش این فیلم داشت.

(پیام)

خلاصه ی داستان

"چشم به راه گودو"

نمایشنامه ای از "ساموئل بکت"

تماشای 28 هزار فیلم توسط یک نفر

يك خوره فيلمهاي سينمايي اهل ولز تاكنون بيش از 28هزار فيلم را تماشا كرده است كه بر اساس آمار اطلاعات موجود تاكنون هيچ كس به تنهايي اين تعداد فيلم را تماشا نكرده است و اين شخص به تنهايي در دنيا بيشترين تعداد فيلم سينمايي را نگاه كرده است.

«گويليم هيوز» موفق شده تاييديه حد نصابهاي جهاني گينس را نيز در اين خصوص بگيرد. در اين گواهي تاييد شده آقاي «هيوز» 63 ساله اهل دالگلا كه هفته اي 14 فيلم تماشا مي كند هم اكنون با تماشاي 28075 فيلم دارنده حد نصاب در اين زمينه است. البته تا گواهي صادره و به دست اين شيفته سينما رسيده وي 213 فيلم ديگر نيز تماشا كرده و بايد دوباره گواهي ديگري برايش صادر شود.

منبع:عصر ایران

(هومن)

جونو
Juno

کارگردان: جيسون ريتمن. فيلمنامه: ديابلو کودي. موسيقي: مت مسينا. مدير فيلمبرداري: اريک استيلبرگ. تدوين: دينا ‏ئي. گلاوبرمن. طراح صحنه: استيو سيکلد. بازيگران: الن پيج[جونو مک گاف]، مايکل سرا[پاولي بليکر]، جنيفر ‏گارنر[ونيسا لورينگ]، جيسون بيتمن[مارک لورينگ]، آليسون جني[برن مک گاف]، جي. کي. سايمونز[م کمک گافه، ‏اليويا ثريلباي[لي]. 96 دقيقه. محصول 2007 آمريکا، کانادا، مجارستان. نامزد جايزه اسکار بهترين کارگرداني-بهترين ‏فيلم-بهترين بازيگر نقش اصلي زن و بهترين فيلمنامه اصيل، نامزد جايزه بهترين تدوين از انجمن تدوينگران آمريکا، ‏نامزد جايزه بافتا براي بهترين بازيگر نقش اصلي زن و بهترين فيلمنامه، برنده جايزه بهترين فيلم به انتخاب تماشاگران ‏و نامزد 4 جايزه ديگر از مراسم انجمن منتقدان رسانه ها، برنده جايزه بهترين بازيگر زن نقش اول و بهترين فيلمنامه از ‏انجمن منتقدان فيلم اوهايو، ، برنده جايزه بهترين بازيگر زن نقش اول-بهترين فيلمنامه- بازيگر خوش آتيه/سرا از مراسم ‏انجمن منتقدان فيلم شيکاگو، برنده جايزه بهترين فيلمنامه از مراسم انجمن منتقدان فيلم دالاس فورت ورث، برنده جايزه ‏بهترين بازيگر نقش اول زن-بهترين فيلمنامه و جايزه پالين کيل از مراسم انجمن منتقدان فيلم فلوريدا، برنده جايزه ويژه ‏داوران جوان و نامزد جايزه بزرگ بهترين فيلم از جشنواره گيخون، نامزد گولدن گلاب بهترين فيلم-بهترين بازيگر نقش ‏اول زن و بهترين فيلمنامه و....‏
جونو دانش آموز دبيرستاني بعد از مدتي دوستي با پاولي بليکر-يک از هم مدرسه هاي و عضو تيم دوي ميداني- تصميم ‏مي گيرد تا اولين تجربه جنسي اش را با وي صورت دهد. اين تجربه منجر به حاملگي وي مي شود. جونو پس از ‏مشورت با دوستش لي و مراجعه ناموفق براي سقط فرزند ناخواسته، تصميم مي گيرد تا کودک را به دنيا آورده و سپس ‏آن را در اختيار زوجي قرار دهد که قادر به بچه دار شدن نيستند. پس از مدتي زوج مارک و ونيسا لورينگ را پيدا مي ‏کنند. زوجي مرفه که از بچه دار شدن نوميد شده و به نظر مي رسد بهترين گزينه باشند. بعد از ملاقات و امضاي ورقه ‏هاي قانوني پدر جونو مادرخوانده اش شروع به مراقبت از وي مي کنند. اما با نزديک شدن به زمان به دنيا آمدن کودک ‏همه چيز به هم مي ريزد.‏

‏چرا بايد ديد؟
راجر ايبرت و چند منتقد ديگر با ديدن اين فيلم کوچک، جمع و جور و کمدي ميان خيل فيلم درام به شدت سر ذوق آمده ‏و ستايش هاي فراواني نصيب آن کرده اند. اتفاقي که در ميان اعضاي آکادمي اسکار هم تکرار شده و جونو را به يکي ‏از 5 نامزد اصلي مراسم امسال تبديل کرده است. اما فارغ از اين هياهوها جونو يک فيلم متوسط رو به بالا است. يکي ‏کمدي درام با فيلمنامه اي قابل قبول که موضوع آن بر تمامي فيلم سايه افکنده و ديدگاه هاي تماشاگران و منتقدان را تحت ‏تاثير قرارداده است. البته توفيق تجاري اين فيلم کم هزينه[7 و نيم ميليون دلار بودجه در برابر 87 ميليون در آمد] نيز ‏در اين روند بي تاثير نبوده است. ‏
موضوع بارداري ناخواسته در ميان نوجوان ها و سرنوشت کودکان محصول روابط جنسي خارج از قراردادهاي ‏مرسوم اجتماعي، چند دهه اي است که ذهن دولتمردان و روانشناسان اجتماعي را به خود مشغول کرده است. طبيعي ‏است در کشوري چون آمريکا که هنوز بسيار از مردم مخالف سقط جنين هستند، از ميان بردن ثمره چنين همخوابگي ‏هاي گناه محسوب مي شود و خيلي ها مانند جونو تشويق به تولد فرزندشان مي شوند. البته همه اين جوانان پدر و مادر ‏فهميم و بامزه اي چون والدين او ندارند يا لاقل دوستي شفيق چون لي. اما مشکل اينجاست که جونو در خود آمادگي ‏نگهداري از کودک را نمي يابد، ولي مارک نيز بعدها با وجود رسيدن به سومين دهه عمرش در خود آمادگي لازم را ‏حس نمي کند. ببخشيد پس تکليف اين همه بچه بي صاحب چي مي شود؟!‏
پيشنهاد کارگردان و فيلمنامه نويس بروز علاقه و احساس مسئوليت نزد جونو نسبت به فرزند و حضور مفيد ونيسا است ‏و اين که در پايان باز هم جونو و پائولي در کنار هم قرار گرفته اند. اما اين بار با درکي بيشتر نسبت به قبل و قبول ‏مسئوليت. بازهم جاي شکرش باقي است. اما آن چه فيلم را ديدني مي کند تنها بازي يا فيلمنامه آن نيست. تيتراژ به شدت ‏ديدني و حاشيه صوتي آن که پر از ترانه هاي روز و نوجوان پسند است، نقشي بزرگ در توفيق فيلم دارد.‏
جيسون ريتمن متولد 1977 مونترال و فرزند ايوان ريتمن کارگردان است. از 21 سالگي با فيلم ‏Operation‏ شروع به ‏فيلمسازي کرده و با فيلم قبلي خود ا اين که سيگارمي کشيد متشکريم به شهرت رسيده است. ‏
ژانر: کمدي، درام، عاشقانه.

براي مشاهده عکسهايي از اين فيلم اينجا کليک کنيد

(هومن)

سلام ، من مرگم!

مغول
Mongol

کارگردان: سرگئي بودروف. فيلمنامه: عارف عليف، سرگئي بودروف. موسيقي: توماش کاته لينن. مدير فيلمبرداري: ‏روگيه اشتوفرز، سرگئي تروفيموف. تدوين: والديس اسکارسدوتير، زاخ اشتينبرگ. طراح صحنه: داشي نامداکوف. ‏بازيگران: تادانوبو آسانو[تموچين]، هونگلي سون[جاموکا]، خولان چولون[بورته]، اودنيام اودسورن[تموچين جوان]، ‏آماربولد توينبايار[جاموکاي جوان]، بايارتستسگ اردنبات[بورته جوان]، آمادو مامادکوف[تارگوتاي]، با سن[اسوگي]، ‏بو رن[تايچار]. 120 دقيقه. محصول 2007 آلمان، قزاقستان، روسيه، مغولستان. نام ديگر: ‏Mongol‏. نامزد اسکار ‏بهترين فيلم خارجي، برنده جايزه عقاب طلايي بهترين طراحي لباس/کارين لوهر و بهترين تدوين صدا/استفان کونکن ‏مراسم آکادمي روسيه. ‏
تموجين فرزند يکي از خان هاي مغول، پس از نامزد کردن دخترکي به نام بورته شاهد قتل پدرش اسوگي و تاراج ثروت ‏وي مي شود. تموچين که به اسارت تارگوتاي در آمده، چند سال بعد موفق به فرار مي شود و تصميم مي گيرد تا با ‏دشمنان خود جنگيده و مقام خاني را به چنگ آورد. او که بورته را نيز فراموش نکرده، به سراغ وي مي رود. پس از ‏بازگشت به همراه بورته، بار ديگر دشمنان بر او تاخته و اين بار بورته را نيز از چنگ وي خارج مي کنند.‏‎ ‎تموچين ‏ناچار به سراغ تنها دوستش جاموکا مي رود تا با کمک وي بورته را نجات دهد. جاموکاي و افرادش به تموچين در ‏رهانيدن بورته از دست مرکيت ها کمک مي کنند. اما رفتار سخاوتمندانه تموچين در تقسيم غنايم با افراد، سبب مي شود ‏تا آنها جاموکاي را رها و با تموچين همراه شوند. مدتي بعد تموچين بار ديگر اسير و زنداني مي شود. اين بار بورته که ‏توسط راهبي پير از محل وي آگاه شده، براي رهانيدن وي عازم مي شود.‏‎ ‎تموچين با کمک بورته از زندان مي گريزد، ‏و اين بار تنها نقشه اي که در سر دارد متحد کردن قوم مغول و دستيابي به کشورهاي بسيار است...‏

‏چرا بايد ديد؟
فيلم با ضرب المثلي مغولي آغاز مي شود: هرگز از يک توله متنفر نباش، چون ممکن است بچه يک ببر باشد. ‏
جان کلام سازندگان مغول يا آخرين نسخه سينماي زندگي نامه چنگيزخان نيز گويا همين ضرب المثل بوده و تصميم به ‏ساخت فيلم حماسي و باشکوه از زندگي اين مرد داشته اند. فراموش نکنيم که طولاني قصه درباره اين شخصيت ‏خونخوار تاريخي نيز در دوره استيلاي استالين توسط واسيلي يان روسي نوشته شده - چنگيزخان[1939]، باتو[1941] ‏و به سوي آخرين دريا[1954]- که قرار بوده همچون چنگيزخان دنيا را فتح کند. بي شباهت هم نبودند چون هر دو بر ‏اساس ياساي خويش هر کاري را فقط با مرگ پاداش مي دادند!‏
از دو نسخه سينمايي زندگي نامه چنگيز[تا جايي که من به ياد دارم] با شرکت جان وين!!! و عمر شريف!! مي گذرم که ‏هر دو جزو بدترين فيلم هاي سازندگانشان هستند. متاسفانه فيلم 1998 ساي فو و ليسي ماي-محصول چين و مغولستان، ‏برنده 8 جايزه معتبر- را هم نديده ام. تنها فيلم نزديک به واقعيت، سريالي دهه هشتادي بود که از تلويزيون ايران هم به ‏نمايش در آمد و مانند همين يکي مي خواست چنگيزخان را به چنگيزجان تبديل کند. خان زاده بخت برگشته اي که پدر و ‏محبوب را از دست داده و براي باز پس گرفتن همسر و سروري پدر تصمي به جنگيدن مي گيرد. سرنوشتي پر از ‏نامردي و خيانت و بدبختي که مي تواند با کمک حس همذات پنداري از اين شخصيت، خونخواري نازنين و محق بسازد. ‏تنها تفاوت مجموعه قبلي و فيلم فعلي در ابعاد آنهاست. مغول با سرمايه اي 20 ميليون دلاري ساخته شده و قرار است ‏اولين بخش از يک سه گانه باشد. فيلمي که از سوي قزاقستان[چرا مغولستان نه ؟!] به آکادمي ارائه شده و هر چند در از ‏شانس زيادي برخوار نيست، اما محصولي عطيم است که مي تواند براي سينماي آن کشور اعتبار به همراه آورد. ‏
بايد اعتراف کنم که چنگيزخان بر خلاف تصور ما که تاريخ کشورمان مملو از روايت هاي خونريزي مغولان است، از ‏سوي مردم بسياري کشورها و حتي مورخين شان يک فاتح و مردي بزرگ قلمداد مي شود. شخصيتي کاريزماتيک مانند ‏هيتلر که هنوز دوستداران بسيار دارد. بديهي است زندگي نامه او به عنوان قصه اي که به دفعات روايت نشده و هنوز ‏تازگي خود را حفظ کرده، مورد توجه فيلمسازان قرار گيرد. سرگئي بودروف در اولين بخش از تريلوژي خود تنها به ‏دوره جواني و آغاز شکل گيري امپراطوري مغول پرداخته است. فيلم در قزاقستان و چين فيلمبرداري شده و پر از ‏صحنه هاي چشمگير نبرد است و از تموچين قهرماني منصف و همسر نواز تصوير مي کند. او اولين مغولي است که به ‏خاطر يک زن جنگ مي کند. اگر مدتي است فيلمي حماسي و بزرگ نديده ايد، مغول همه چيز دارد. فراموش کنيد که ‏اين مرد بعدها موسس امپراطوري هزار ساله اي مي شود که نيمي از جهان را زير فرمان خود داشته و خون هاي ‏زيادي مي ريزد. مغول تاکنون در کشورهاي اندکي از جمله روسيه[نزديک به يک 8 ميليون دلار در آمد] به نمايش در ‏آمده، اما نامزدي اسکار بهترين فيلم خارجي راه را براي پخش جهاني آن باز خواهد کرد.‏
سرگئي ولاديميروويچ بودروف متولد 1948 خاباروفسک از فيلمسازان مشهور روسيه و دنياست که از ميانه دهه ‏‏1970 به کارگرداني اشتغال دارد. معروف ترين فيلم هاي او آزادي بهشت است[1989]، اسير قفقازي[1996]، ‏Running Free ‎‏[1999] و بوسه خرس[2002] است. ‏
ژانر: درام، تاريخي. ‏

(هومن)

خبرگزاري آريا- بازيگرزن گروه ايراني تئاتر شركت كننده در جشنواره "روسكايا كلاسيكا" روسيه جايزه بهترين بازيگر زن اين جشنواره را از آ‌ن خود کرد.

به گزارش سرويس هنري خبرگزاري آريا، نمايش خواستگاري نوشته آنتوان چخوف نمايشنامه نويس روسي و به كارگرداني اسماعيل شفيعي برنده جايزه بهترين نقش زن جشنواره تئاتر بين المللي روسكايا كلاسيكا در روسيه شد.

بنا براين گزارش نمايش خواستگاري موفق به دريافت يكي از سه جايزه اصلي جشنواره شده و جايزه بهترين بازيگرنقش زن به خانم مه لقا باقري تعلق گرفت.

سيزدهمين جشنواره تئاترروسكايا كلاسيكا هفته اخير در شهر لوبنيه واقع در حومه مسكو برگزار شد و در آن 20 نمايش از كشورهاي روسيه ،‌ قزاقستان ، ايتاليا، آلمان ،اسپانيا ،ايران و مقدونيه به نمايش در آمد.

گروه ايراني شركت كننده در جشنواره روسكايا كلاسيكا از فارغ التحصيلان و دانشجويان دانشگاه تهران ، تربيت مدرس و دانشگاه هنر تشكيل يافته بود.

استقبال از نمايش ايراني به گونه اي بود كه گروه ايران بلافاصله پس از اجراي نمايش از طرف مديران جشنواره هاي تئاتر مقدونيه و اسپانيا براي اجراي نمايش در اين كشورها دعوت و اجراي نمايش در اين كشورها قطعي شد.

گروهي از ايران نيز سال گذشته در جشنواره روسكايا كلاسيكا نمايش اجرا كرده بود كه جايزه اول بازيگري اين جشنواره را از آن خود كرد.

(هومن)

m.ghasembeik@hotmail.com

نکات مهم فيلمهاي هاليوودي

استعداد و خلاقيت رمز ماندگاري بازيگران
گفت‌وگو با دکتر مسعود دلخواه درباره مقوله بازیگری در ایران

 بهنام علی‌بخشی

مقوله بازیگری در تئاتر ایران چیزی نیست که مربوط به امروز و دیروز باشد. تاریخ تئاتر و سینمای ایران تاکنون بازیگران شاخصی را به خود دیده که هر یک با سبک و شیوه‌ای متفاوت ماندگار شده‌اند و جدای از ماندگاری، محبوبیت زیادی در میان اهل هنر، مردم و منتقدان کسب کردند.
آنچه می‌خوانید گفت‌وگویی است با دکتر مسعود دلخواه درباره بازیگری در ایران و خارج از کشور.

1- به نظر شما بازیگری با فرهنگ و ضمیر ناخودآگاه جمعی یک ملت ارتباطی دارد؟
این سؤال کمی کلی است. بله بازیگری به خصوص در تئاترهای آیینی همیشه ارتباطی خودآگاه یا ناخودآگاه با ناخودآگاه جمعی دارد. ولی اگر بخواهیم شیوه‌های بازیگری مدرن را بررسی کنیم نه مثلاً در ایران، شیوه بازیگری که در تعزیه است خود به خود ریشه در باورهای مذهبی مردم پیدا می‌کند و مردمی که می‌آیند این تئاترهای آیینی را ببینند خود به خود یک زمینه اعتقادی نسبت به داستانی که اتفاق افتاده و حالا به شکل نمایش درآمده دارند همین طور در کشورهای دیگر نیز چنین است. مثلاً در ژاپن مثل کابوکی و یا رقص تئاتر کاتاکالی در هند. این‌ها همه ریشه در مذهب و سنت‌های باستانی و یا آیین‌های مذهبی این ملت‌ها دارد. در نتیجه می‌شود ریشه‌شان را بررسی کرد ولی وقتی وارد دوران مدرن تئاتر می‌شویم به خصوص در قرن 19 و 20 شیوه‌های بازیگری جهان‌شمول شدند. یعنی نمی‌توان گفت که سیستم استانیسلاوسکی و یا شیوه بازیگری برشت در هر ملتی متفاوت است. یعنی می‌توان گفت به تئاترهای آیینی ربط پیدا می‌کنند که به باورهای جمعی مردم هر کشور مرتبطند. ولی شیوه‌های بازیگری مدرن ضرورتاً به ناخودآگاه جمعی هر ملتی به طور خاص مربوط نمی‌شوند.

ادامه این گفتگو در ادامه مطلب..............................

منبع :سایت ایران تئاتر

(هومن)

ناقوس غواصي و پروانه
The Diving Bell and the Butterfly

کارگردان: جولين شنابل. فيلمنامه: رونالد هاروود بر اساس داستاني از ژان دومينيک بائوبي. موسيقي: پل کانته لون. ‏مدير فيلمبرداري: يانوش کامينسکي. تدوين: ژوليت ولفلينگ. طراح صحنه: مايکل اريک، لوران اوت. بازيگران: ماتيو ‏آمالريس[ژان دومينيک بوبي]، امانوئل سينيه[سلين دسمولن]، ماري ژوزه کروز[هنريت دوران]، آن کونسيني[کلود]، ‏پاتريک شسنه[دکتر له پاژ]، نيلز ارشتروپ[روسن]، اولتاز لوپز گارمنديا[ماري لوپز]، ژان پي ير کسل[پدر لوسين]، ‏ماريان هنز[ژوزفين]، مکس فون سيدو[پاپينو]. 112 دقيقه. محصول 2007 فرانسه، آمريکا. نام ديگر: ‏The Diving ‎Bell and the Butterfly‏. نامزد اسکار بهترين فيلمبرداري-کارگرداني-تدوين و فيلمنامه اقتباسي، نامزد جايزه بافتاي ‏بهترين فيلم خارجي و بهترين فيلمنامه، برنده جايزه بهترين فيلمبرداري-کارگرداني و بهترين فيلم خارجي از مراسم ‏انجمن منتقدان بوستون، برنده جايزه بهترين فيلم خارجي از مراسم انجمن منتقدان رسانه ها، برنده جايزه طلاي بهترين ‏فيلمبرداري از مراسم ‏Camerimage، برنده جايزه بهترين کارگرداني-جايزه تکنيک براي کامينسکي و نامزد نخل طلا ‏از جشنواره کن، نامزد 7 جايزه اصلي از مراسم سزار، برنده جايزه گولدن گلاب بهترين کارگرداني-بهترين فيلم ‏خارجي و نامزد جايزه بهترين فيلمنامه و...‏
ژان دومينيک بوبي 43 ساله، سردبير يکي از مشهورترين مجلات مد دنيا-‏‎ Elle‎‏- زندگي مرفه و شادي را مي گذراند. ‏اما در 8 دسامبر 1995 ناگهان قرباني يکي از نادرترين بيماري هاي دنيا مي شود. بوبي کنترل تمامي عضلات خود به ‏استثناي پلک چشم چپ را از دست داده و فلج مي شود. چشم و مغر وي کار مي کند، اما ظاهراً راهي براي ارتباط با ‏دنياي پيرامون وجود ندارد. تا اينکه هنريت درمانگر وي شروع به آموزش الفباي خاص ابداعي اش به وي مي کند، تا با ‏بوبي بتواند با کمک پلک چشم چپ خود با ديگران ارتباط برقرار کند. اين کار 14 ماه به طول مي انجامد و بوبي تلاش ‏مي کند تا از اين طريق داستان زندگي خويش را اندک اندک-با کمک يک دستيار- به نگارش در آورد. ‏

چرا بايد ديد؟
يقين دارم بسياري از سينما دوستان، فيلم هايي خوبي درباره عظمت اراده و روح آدمي ديده اند. نمونه هاي دم دستي مثل ‏پرواز بر فراز آسمان ها[لوئيس گيلبرت] درباره داگلاس بادر که با وجود از دست دادن پاهاي خود توانست بهترين ‏خلبان جنگنده بريتانيا در دوران جنگ جهاني دوم شود، هنوز فراموش نشده اند. اما حکايت مردي موفق از هر نظر که ‏در اوج کارنامه شغلي خويش به سر مي برد و ناگهان خود را همچون غواصي گرفتار در ناقوس غواصي مي بيند که ‏اجازه صحبت، تماس و هر گونه رابطه اي با دنياي پيرامون را از وي سلب کرده است، چيز ديگري است. او پروانه اي ‏است که ياد مي گيرد افسوس خوردن به حال خويش را رها کرده و با دو چيزي که به غير از آن چشم چپ برايش به ‏جاي مانده، يعني قدرت تخيل و خاطرات اش آواز قوي خود را سر دهد. بوبي با استفاده از همين عناصر کتاب زندگي ‏نامه اش با نام ناقوس غواصي و پروانه را تاليف مي کند و فقط دو روزپس از انتشار آن در سال 1997 فوت مي کند. ‏
جولين شنابل متولد 1951 بروکلين، از نقاشان مشهور نو اکسپرسيونيت آمريکاست که از 1996 با ساختن فيلم بسکوايت ‏‏-درباره نقاشي جوان به نام ژان ميشل بسکوايت- شروع به فيلمسازي کرد. فيلم جوايزي گرفت و مورد توجه منتقدان نيز ‏واقع شد، اما دومين فيلمش به نام پيش از آن شب فرا رسد[2000] با شرکت خاوير باردم در نقش شاعر و نويسنده ‏همجنسگراي کوبايي رينالدينو آره ناس او را به عنوان مولفي اصيل به جهانيان شناساند. ناقوس غواصي و پروانه ‏سومين فيلم اوست که با فاصله 7 سال از دومين فيلمش به نمايش در آمده و بار ديگر زندگي يک هنرمند را به تصوير ‏کشيده است. فيلمبرداري فوق العاده بديع کامينسکي که اغلب از نقطه ديد بوبي صورت گرفته از نقاط قوت اثر محسوب ‏مي شود. رقيبي سرسخت براي ديگر نامزدهاي امسال مراسم اسکار که بيرون کردنش از ميدان کار ساده اي نيست!‏
ژانر: درام، زندگي نامه.

براي مشاهده عکسهايي از اين فيلم اينجا کليک کنيد

منبع: مجله الکترونیکی مبین

(هومن)

بیوگرافی:

کارش را از اجرای برنامه کودکان و نوجوانان در تلویزیون آغاز کرد.
او با بازی در فیلم شاعر زباله ها (محمد احمدی) به سینما آمد و خیلی زود به جایزه رسید.

......................................................

مجموعه آثار:

- شاعر زباله ها (محمد احمدی، 1384)
- مینای شهر خاموش (امیرشهاب رضویان، 1385)
- دایره زنگی (پریسا بخت آور، 1386)
- پاداش (کمال تبریزی، 1387)

......................................................

جشنواره ها و جوایز:

- برنده تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از یازدهمین جشن خانه سینما برای بازی در فیلم مینای شهر خاموش - 1386
- کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم مینای شهر خاموش - 1385

(پیام)

دراماتورگی چیست؟

ام . لوئیس مک‌کی

برگردان به فارسی : مینو میرشاه ولد

یک دراماتورگ می تواند عضوی فعال از تیم تولید یک محصول نمایشی باشد ، خواه محصول بر اساس یک متن دست اول شکل گیرد ، خواه بر پایه یک نمایشنامه کلاسیک ، که صدها بار اجرا شده است.
همکاری دراماتورگ با نویسنده یک متن جدید ، می تواند به نویسنده کمک کند تا نمایشنامه را بهتربرای مخاطب شکل دهد و همچنین حلقه وصل وی و سایر اعضای تیم باشد . در هنگام آماده سازی یک نمایشنامه قوی و محکم ، دراماتورگ به کارگردان و طراحان کمک می کند تا بصیرتی را که باید، نسبت به نمایشنامه پیدا کنند. همچنین برای شکل گیری کاراکتر به بازیگران اطلاعات و بینش می دهد. کوتاه آنکه، دراماتورگ می تواند از بسیاری جهات به کلیه اعضا تیم کمک کند تا محصول کاملا درک شده ای اجرا کنند.
به منظور شناساندن اهمیت جایگاه دراماتورگی در تولیدات دانشگاهی ، انجمن "مدیران ادبی و دراماتورگهای آمریکا" (LMDA) ، انجمن" تئاتر آموزش عالی" ( (ATHE، و KCACTF جهت کمک به دراماتورگی دانشجویان، فعالیت می کنند. این گروهها با مشارکت یکدیگر جایزه ای را برای تصدیق فعالیت دانشجویان در این حوزه ، اهدا می کنند.
در اینجا ما به تشریح برخی فعالیت های دراماتورگها می پردازیم ، اگرچه بسیاری از نکات زیر بیشتر در "یک جهان ایده آل" قابل دستیابی هستند تا در دنیای واقعی .

منبع: سایت ایران تئاتر

باقی را در ادامه مطلب بخوانید.....................

(هومن)

"قرباني شبه رئاليسم"

نگاهي به اجراي "بزرگراه" نوشته "افروز فروزند" و کارگرداني شکوفه ماسوري

يکي از مهم‌ترين وظايف هر کارگردان انتخاب دقيق، درست و آگاهانه سبک اجرايي است. دو معيار عمده مي‌تواند در انتخاب سبک از سوي کارگردان دخيل باشد.
1- جهان‌بيني، تفکرات و هر آنچه کارگردان مي‌خواهد و مي‌تواند از طريق سبک بيان کند.
2- توجه به متن و فضاي متن جهت انتخاب سبک
در نگره اول مي‌توانيم از کارگردان‌هاي صاحب سبک سخن به ميان آوريم. کساني که پس از سال‌ها آزمون و خطا اکنون به لحن و سبک خاص خود دست يافته‌اند و اين شيوه خاص را متناسب با افکار و انديشه‌هاي خود مي‌بينند و حتي مي‌توان اين شيوه اجرايي بخصوص را عصاره انديشه‌ها و ديدگاه‌هاي اين دسته از کارگردان‌ها دانست. چنانکه کارگرداني همچون ماير هولد تنها در شيوه بيومکانيک است که توانايي ابراز خود و انديشه‌هايش را دارد و برشت و تئاتر اپيک دو جزء جدايي‌ناپذير از يکديگرند.
منبع:سایت ایران تئاتر

باقی نقد را در ادامه مطلب بخوانید.................

(هومن)

نخل طلایی کان در فرانسه ماند

فیلم "در چهار دیواری"، ساخته‌ی لوران کانته، سینمای فرانسه را پس از ۲۱ سال مفتخر به کسب نخل طلایی کرد. در این فیلم، کانته به مشکلات عظیم معلم‌ مدرسه‌ای می‌پردازد که در یکی از محله‌های خارجی نشین پاریس تدریس می‌کند.

شصت و یکمین دوره‌ی جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم کان، همان‌طور که رئیس هيئت ۹ نفره‌ی داوران این فستیوال، شان پن، آرزو کرده بود، پایان یافت: همه‌ی آثاری که موفق به دریافت جایزه‌ شدند، فیلم‌هایی با رنگ و بوی سیاسی‌اند. از جمله فیلم "در چهار دیواری"، ساخته‌ی لوران کانته، که سینمای فرانسه را پس از ۲۱ سال مفتخر به کسب نخل طلایی کرد. در این فیلم، کانته به مشکلات معلم‌ مدرسه‌ای می‌پردازد که در یکی از محله‌های خارجی نشین پاریس تدریس می‌کند. ناگفته پیداست که شاگردان کلاسی که در این فیلم، به‌گونه‌ای مستند به تصویر کشیده‌ شده‌، نیز غیرفرانسوی و رنگارنگند. ویژگی برجسته‌ی "در چهار دیواری"، این است که معلم و شاگردان، همگی نقش خود را بازی می‌کنند. این فیلم بر مبنای کتاب خاطرات معلمی به نام فرانسوآ بگو دو، ساخته شده است.

منبع:صد فیلم

باقی اخبار را در ادامه ی مطلب بخوانید..............

(هومن)

من بدون اجازه ی هومن عزیز اقدام به تغییر دادن نظر سنجی کردم چون دوست داشتم واکنش مردم نسبت به بازیگران فیلم های اکران شده در ۲ ماه اول سال ۸۷ بدونم و اميدوارم شما هم با شركت در نظر سنجي جديد من و هومن را همراهي كنيد.

با تشكر از شما

(پيام)

با بازی پانته آ بهرام و امیر جعفری
"رویای نیمه شب پاییز" روی صحنه رفت

5 نمایش این هفته در تالارهای مختلف مجموعه تئاترشهر روی صحنه می‌روند.
به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر از روابط عمومی مجموعه تئاترشهر، در این هفته نمایش "کانال کمیل" نوشته سیدحسین فدایی حسین به کارگردانی کورش زارعی، ساعت 19 در تالار اصلی روی صحنه می‌رود.
در این نمایش که تا 31 خردادماه روی صحنه است، سیدجواد هاشمی، حسین مسافرآستانه، علی سرابی، مهدی فقیه و مهدی میرغیاثی به عنوان بازیگر حضور دارند.
در تالار چهارسو هم نمایش "تبرئه شده" نوشته اریک جنسن و جسیکا بلنک تا دهم خردادماه به کارگردانی منیژه محامدی ساعت 20 اجرا خواهد شد؛ در این نمایش محمد اسکندری، مهوش افشارپناه، مجید جعفری، فرناز رهنما، عمار تفتی، محمود لاچینی، نادر نادرپور، محمد خداوردی، سام کبودوند و داریوش برزگر به عنوان بازیگر حضور دارند.
تالار سایه هم تا دوازدهم خردادماه میزبان علاقه‌مندان تئاتر با نمایش "غلتشن‌ها" نوشته کارلو گولدونی و کارگردانی حمید پورآذری است.
در این نمایش که ساعت 30/20 در تالار یاد شده روی صحنه می‌رود، علی سرابی، هدایت هاشمی، مینا خسروانی، معصومه قاسمی‌پور، محمد طیب طاهر، سامان دارابی، جواد پورزند، رزیتا فضایی، افسانه بخش‌فر و علی هاشمی به عنوان بازیگر حضور دارند.
اما "رویای نیمه شب پاییز" عنوان نمایش جدیدی نوشته نغمه ثمینی است که ساعت 30/19 در تالار قشقایی به کارگردانی کیومرث مرادی روی صحنه رفته است.
در این نمایش که تا هفتم تیرماه به اجرای خود ادامه می‌دهد امیر جعفری، پانته‌آ بهرام، سعید چنگیزیان و مسعود حجازی مهر به عنوان بازیگر حضور دارند.
در کارگاه نمایش هم نمایش "ماکاندو" نوشته آرش پارساخو به کارگردانی آزاده انصاری ساعت 20 اجرا می‌شود.
در این نمایش که روزهای نهم، دهم، بیست و سوم، بیست و چهارم، سی‌ام و سی یکم خردادماه علاوه بر ساعت یاد شده ساعت 18 نیز اجرا می‌شود؛ سیامک صفری، افسانه ماهیان،‌ فرزین محدث، علی میلانی، رامین سیاردشتی، مرضیه ایمان خانی، فرزانه عاقلی و نسیم یاقوتی به عنوان بازیگر حضور دارند.

(هومن)

خيزش اوباش/خيزش پياده نظام
Rise of the Footsoldier

کارگردان: جولين گيلبي. فيلمنامه: جولين گيلبي، ويل گيلبي. موسيقي: سندي مک للاند، راس کولوم. مدير فيلمبرداري: ‏علي اسد. تدوين: جولين گيلبي، ويل گيلبي. طراح صحنه: ماتيو باتن. بازيگران: ريکي هارنت[کارلتون ليچ]، تري ‏استون[توني تاکر]، کريگ فيربراس[پت تيت]، رولند مانوکيان[کريگ رولف]، فرانک هارپر[جکوومز]، بيلي ‏موري\ميکي استيل]، نيل مسکل[دارن نيکولز]، ايان ويرگو[جيمي گرنوک]، کارولاين رز[دني]، ديو لجنو[بيگ جان]، ‏اميل بيچام[کلي]، لارا بلمونت[کارن]. 113 دقيقه. محصول 2007 انگلستان. ‏
داستان زندگي جواني جشن به نام کارلتون ليچ در اواخر دهه 1980 که از دعواهاي خياباني و اوباشيگري در مسابقات ‏فوتبال آغاز کرده و به عضو يکي از بدنام ترين گروه هاي تبهکاري منطقه لندن و اسکس تبديل مي شود. ‏

چرا بايد ديد؟
اوباشي گري در حاشيه مسابقات فوتبال پديده اي انگليسي است. زمينه اي مساعد براي بروز رفتارهاي خشونت آميز و ‏ناهنجار از سوي طبقات فرو دست اجتماع که هرج و مرج را بهترين راه يافتن تعادل روحي و پول يا موقعيت مي دانند. ‏پديده اي که در تاريخ معاصر انگلستان-مخصوصاً دوران تاچر- وجوهي سياسي هم پيدا مي کند. اما کارلتون ليچ جزو ‏کساني نيست که سياست هاي تاچر او را آزرده باشد، او يک تبهکار بالفطره است که اوباشي گري مقدمه شکل گيري ‏سيماي او به مثابه يک دشمن جامعه مي تواند باشد. او تشنه قدرت و قدرت نمايي است و فيلم داستان سه دهه نبرد بي ‏رحمانه وي براي رسيدن به قدرت و حفظ آن است. داستاني واقعي، هراس آور و براي کساني که از خشونت مي ‏گريزند، در يک کلام تهوع آور....‏
خيزش اوباش/خيزش پياده نظام يک فيلم مستقل 4 ميليون دلاري و سومين کار [دو فيلم قبلي او روز بازخواست 2002 ‏و ‏‎ Rollin' with the Nines‏2006 نام داشت] جولين گيلبي است. هر سه فيلم گيلبي درباره تبهکاران انگليسي و در ‏ژانر اکشن است که با الهام از فيلم هاي سام رايمي، پيتر جکسون، رابرت رودريگر و هموطنش گاي ريچي ساخته شده ‏اند. گيلبي متولد 1989 است و از 14 سالگي با ساختن فيلم هاي خانگي شروع به فيلمسازي کرده و در 1994 برنده ‏يک بورس تحصيلي در رشته سينما-دانشگاه ادينبرو، جايي که لين رمزي کارگردان شکارچي موش درس خوانده- شده ‏است. اولين فيلمش که ساختن آن 3 سال به طول انجاميد، فروشي جهاني موفقي داشت. دومين فيلمش نامزدي جايزه بافتا ‏را برايش به ارمغان آورد. خيزش اوباش اگر کامل ترين فيلم وي تا امروز نباشد، لااقل براي ترغيب مخالفان خشونت به ‏ستايش از فيلم وي بهترين است. سکانس آغازين فيلم که اوباش با يکديگر و پليس درگير مي شوند، به دليل حذف ‏موسيقي و استفاده از افکت هاي صوتي خرد شدن استخوان ها و دريده شده گوشت و پوست طرفين تکان دهنده است. ‏يقين دارم هر کس با ديدن اين صحنه به خيل مخالفان خشونت خواهد پيوست، چون از طنز خاص گاي ريچي در اين فيلم ‏خبري نيست. و همين دستاورد کمي براي يک فيلمساز محسوب نمي شود، دستاوردي که نمايش جذابيت هاي زندگي ‏دشمنان جامعه-سکس، پول و قدرت- در سکانس هاي بعدي مي تواند از تاثير آن بکاهد!‏
ژانر: اکشن.

متن کامل برنامه «مثلث شیشه‌ای» با حضور پژمان بازغی
کاش از اول یک رشته هنری انتخاب می‌کردم

سینمای ما - به نام خدا به نام خداوند بخشنده مهربان پس سلام كردن هم به مردمي كه بسيار تيز بين، انديشمند، فرهيخته و سخت سليقه هستند خب لابد سخت است، بنابراين در كمال ادب و احترام و دست به سينه سلام مي كنم به مردم بزرگواري كه شبكه پنجم سيماي جمهوري اسلامي ايران را براي تماشا انتخاب كردند. اين اولين برنامه مثلث شيشه اي است كه با توكل خداوند بزرگ و توسل به آستان امام هشتم و تكيه به اعتماد بينندگان نازنين شبكه تلويزيوني تهران آغاز مي كنيم. به اميد خداي بزرگ شب بخير خانمها و آقايان در دوشنبه شب بهاري تهران اولين برنامه مثلث شيشه اي را آغاز مي كنيم.براي اينكه اطاله كلام نكنيم فقط توضيح كوتاه مي دهم چون اولين شب برنامه مان است. سري جديد برنامه كه تماشا مي فرمائيد تلفيقي از برنامه تلويزيوني مثلث كه در پائيز سال گذشته پخش شد و مجموعه برنامه شب شيشه اي كه علي الظاهر مورد استقبال و توجه نگاه تيز بين شما واقع شد.تلاش گرديد در بهار امسال با تركيب اين دو ايده متفاوت به مثلث شيشه اي برسيم. دقايق ابتدايي هر شب برنامه مان به يك موضوع بحث برانگيز احيانا جنجالي، شايد شايعه، شايد كذب محض پرداخته خواهد شد تا با هم انديشي حول آن موضوع و دوست نازنيني كه روي خط تلفني مي آيند،اصل قضيه را بشكافيم. پس از آن شما فرصت خواهيد داشت در طول برنامه كه من گفتگو مي كنم با يك چهره هنري، چهره سياسي، چهره اقتصادي، درنظر سنجي مثلثي ما شركت بفرمائيد تا نسبت به اون خبر اول ، كه يا شايعه است يا خبر درستي يا هرچيزي كه هست نظر صريح تان را اعلام بفرمائيد تا در پايان برنامه هم به جمع بندي نظرات مردمي برسيم هم از بين كسانيكه محبت مي كنند براي ما پيامك مي فرستند به چند نفري هم به رسم هديه چيز ناقابلي را تقديم حضورشان بكنيم. براي اولين شب برنامه مون بخاطر اينكه اتفاق مبارك فرهنگي به نام نمايشگاه بين المللي كتاب در تهران برگزار شد و مثل سالهاي قبل ، هجوم انبوهي از طرفداران فرهنگ و كتاب را تماشا كرد زاويه هاي مختلفي را نقادان در عرصه فرهنگ به اين قضيه پرداختند به قول آن مثل معروف : هركسي از ظن خود شد يار من خيلي هاسطح نظم برگزاري مطلوب تر، انديشه بيشتر براي برگزاري نمايشگاه را پسنديدند و برخي ها هم انتقاداتي داشتند كه هر دو طرف را بايد شنيد براي بهبود اين پديده فرهنگي در سالهاي بعد. يك عده از دوستاني كه منتقد هستند معتقد بودند كه كتابهايي كه در نمايشگاه بين المللي كتاب تهران عرضه مي شد همانهايي بود كه روبروي دانشگاه تهران در غرفه هاي كتابي كه هست، مي شود به راحتي پيدا كرد يعني بيشتر ويترين ناشرين بود تا ويترين كتاب. اين بحث ها حول و حوش نمايشگاه بين المللي كتاب فراوان است به همين خاطر تصميم گرفتيم كه با عالي رتبه ترين مقام نمايشگاه بين المللي كتاب ارتباط برقرار كنيم و ايشان هم صلاح دانستند كه با معاونت محترم اجرائي شون جناب آقاي حميد قبادي عزيز ظرف 120 ثانيه توضيحاتشان را بشنويم و ببينيم كه آمار و ارقامشان به چه صورتي است تا بعد از آن مخاطبان مثلث شيشه اي نظر بدهند. آقاي قبادي سلام شب بخير از اين لحظه شما 120 ثانيه فرصت داريد تا توضيح بفرمائيد. بنده هم خدمت شما و همه بينندگان خوب برنامه تان عرض ادب و احترام دارم. براي اينكه از فرصت نهايت استفاده را بكنم مقدمه اي نمي گم و مي پردازم به ويژگي هاي اين دوره از نمايشگاه ضمن اينكه من ميخواهم يك سنت شكني هم بكنم اشكالات را هم بگويم.

ادامه این گفتگوی خواندنی را در ادامه ی مطلب بخوانید............

(هومن)

به استقبال نقد بروید
چگونه می‌توان منتقد شد؟!

رضا آشفته

نمایش خوب چگونه نمایشی است؟! این که همه ما بعد از دیدن یک نمایش در پاسخ به پرسش دیگران که نمایش چطور بود؟! می‌گوییم نمایشی خوب بود یا بد. این خوب و بد بودن بر پایه چه میزان، معیار و متر و سنجشی صورت می‌گیرد. مطمئناً در نگاه اول همه بر پایه احساس، ذوق، سلیقه و جوششی که از کار در آنان تولید شده به قضاوت می‌پردازند. یعنی این که احتمال دارد با آن که پاسخ ما به آن پرسش، "نمایش بد بود"، باشد اما نمایشی به خاطر رعایت بسیاری از معیارهای زیبایی‌شناسانه، بیان حرف‌های به روز و محتوای در خور تأمل و ارائه یک سبک و شیوه خلاقه و نوآورانه، در ردیف نمایش‌های خوب قرار بگیرد. پس چرا این قضاوت به بیراهه رفته است. آیا بازتاب اولیه که بر پایه احساس و سلیقه است، می‌تواند میزان مطمئنی برای داوری و سنجش یک نمایش باشد. چگونه می‌توان این احساس و داوری عجولانه را پس زد؟ چه چیزی می‌تواند جایگزین آن باشد تا یک داوری درست صورت گیرد؟

 ادامه ی این گزارش رو در ادامه ی مطلب بخونید............

(هومن)

شب متعلق به ماست
We Own the Night

نويسنده و کارگردان: جيمز گري. موسيقي: وويچک کيلار. مدير فيلمبرداري: خواکين باکا-آساي. تدوين: جان اکسلراد. ‏طراح صحنه: فورد ويلر. بازيگران: ژواکين فونيکس[رابرت"بابي" گرين]، اوا مندز[آمادا خوارز]، مارک ‏والبرگ[سروان جوزف"جو" گروسينسکي]، رابرت دووال[معاون رئيس پليس آلبرت"برت"گروزينسکي]، الکس ‏ويدوف[واديم نژينسکي]، دومينيک کولون[فردي]، دني هاچ[جامبو فالستي]، اولگ تاکتاروف[پاول لوبيارسکي]، موني ‏موشونوف[مارات بوژايف]، توني موسانته[سروان جک شاپيرو]. 117 دقيقه. محصول 2007 آمريکا. نامزد نخل ‏طلاي جشنواره کن. ‏
نيويورک، سال 1988. يک محموله بزرگ ماده مخدر در شهر پخش شده و با خود موجي از تبهکاري و خشونت بي ‏سابقه به همراه اورده است. نيروي پليس که از فقدان مواد قانوني لازم و از همه مهم تر اسلحه و نفرات رنج مي برد، ‏قادر به جلوگيري از قاچاق چيان مسلح نيست. کار به جايي رسيه که هر ماه حداقل دو پليس کشته مي شود. جنگي که ‏آغاز شده به زودي دامن گنهکار و بيگناه را با هم مي گيرد. تبهکاران که کلوب شبانه اي در برايتون بيچ متلعق به ‏مارات بوژايف را پاتوق خود کرده اند، سعي دارند مدير آنجا-‏‎ ‎رابرت‎ ‎‏"بابي" گرين- را به سوي خود جذب کنند. اما ‏بابي با تمام قوا تلاش مي کند از دنياي تبهکاران فاصله گرفته و خود را درگير کارهاي کثيف نکند. بابي با وجود اين که ‏طرز زندگي دور از عرفي دارد، اما سخت دل بسته دوست دخترش آماداست و تنها رويايش راه انداختن کلوب تازه اي ‏در منهتن است. اما پدر- معاون رئيس پليس آلبرت"برت"گروزينسکي- و برادرش- سروان جوزف"جو" گروسينسکي- ‏که در خدمت نيروي پليس هستند، از وي مي خواهند تا خود را از اين دنيا بيرون بکشد. بابي مخالفت مي کند و در حمله ‏افراد برادرش به کلوب دستگير مي شود. جو خيلي زود بابي را آزاد مي کند، اما در بازگشت به خانه هدف گلوله ‏تبهکاران قرار مي گيرد. همه چيز عليه بابي است، و همين امر باعث مي شود تا سرانجام بابي طرفي اختيار کند. جو در ‏بيمارستان بستري است و بابي با کمک يکي از همکاران پدرش سعي مي کند تا ردي از پناهگاه قاچاقچيان مواد پيدا کند. ‏محل بسته بندي و توزيع مواد کشف مي شود، اما پليس ناچار مي شود واديم نژينسکي-‏‎ ‎خواهر زاده بوژايف و يکي از ‏خطرناک ترين تبهکاران روس- را پس از دستگيري رها کند. قاچاق چيان روس که خبرچين بودن بابي را دريافته اند، ‏سعي کنند تا او را از ميان بردارند. بابي که به خدمت نيروي پليس در آمده، شاهد کشته شدن پدرش توسط آنها مي شود. ‏اما وقايع هولناک بزرگ تري نيز در راه هستند....‏

چرا بايد ديد؟
جيمز گري متولد 1969 را با اولين فيلمش اودساي کوچک شناختيم. فيلمي که در 24 سالگي آن را کارگرداني کرده ‏بود، اما حاصل کارش فيلمي به غايت خوش ساخت و تيره درباره روابط ميان مافياي روس در آمريکا بود. اودساي ‏کوچک از سوي منتقدان تحسين شد و جايزه شير نقره اي جشنواره ونيز را ربود. همه منتظر بودند تا گري بلافاصله و ‏به پشتوانه اين توفيق دست به کار ساختن فيلم بعدي شود. اما زمان گذشت و درست زماني که همه جيمز گري را ‏فراموش کرده بودند با فيلم محوطه/ياردز [2000]‏‎ ‎بازگشت. ‏
گري در نيويورک[کوئينز] بزرگ شده و در مدرسه سينمايي دانشگاه جنوب کاليفرنيا درس خوانده است. تصميم داشت تا ‏نقاش شود، ولي در نوجواني با فيلم کاپولا آشنا شد و راه خود را عوض کرد. پدر و مادرش از مهاجران روس هستند و ‏هر سه فيلمي که ساخته در محيطي مي گدرند که او به خوبي مي شناسد. [ياردز را در محله اي ساخته که خود در آن ‏بزرگ شده است]. گري تاکنون دو بار براي فيلم هاي ياردز و شب متعلق به ماست نامزد دريافت نخل طلاي جشنواره ‏کن بوده است. او هم اکنون سرگرم کار روي فيلم بعدي خود به نام دو عاشق است که امسال به نمايش در خواهد آمد. ‏
شب از آن ماست که نام خود را از شعار پليس نيويورک در دهه 1980 گرفته[به عنوان قولي به مردم براي کنترل ‏کارهاي غير قانوني که در شب انجام مي گيرد، از جمله تجارت مواد مخدر]است، شايد در مقايسه با قول هاي شرقي ‏ديويد کراننبرگ خشونت زيادي از مافياي روس را به نمايش نمي گذارد. البته هدف گري همچون دو فيلم پيشين خود نيز ‏بيشتر نمايش تراژدي زندگي دو مرد در دو سوي قانون است که در اودساي کوچک از وراي رابطه دو برادر به بهترين ‏وجه روايت کرده بود. محوطه/ياردز نيز آن در رابطه ميان دو دوست تصوير مي کرد و اينک بار ديگر دو برادر که ‏ظاهراً در دو سوي قانون قرار دارند و يکي از آنها بايد وفاداري خود به خانواده اش و درستکاري اش را نيز اثبات کند. ‏خط قصه بعد از تماشاي از دست رفتگان اسکورسيزي که قصه اي مشابه داشت، اندکي تکراري به نظر مي رسد.‏
اما شب متعلق به ماست يک فيلم 21 ميليون دلاري با بازي هاي خوب، فيلمبرداري درخشان و پيرنگ هاي فرعي ‏جذاب-مانند رابطه واقعاً عاشقانه آمادا و بابي- و کار چيره دستانه گري با صدا و تصوير است که سبب مي شود تا فيلم ‏را به عنوان يک کار جنايي بسيار خوش ساخت تا انتها دنبال کنيد. فقط تنها نتيجه اي که شايد بگيريد اين است: نبرد ‏براي کنترل شب بيهوده است!‏
ژانر: جنايي، درام، مهيج. ‏

(هومن)